Το τελευταίο live του X-Factor σημαδεύτηκε από τη φραστική επίθεση του Γιώργου Θεοφάνους απέναντι στην Ειρήνη, με τον Κύπριο συνθέτη να αποδοκιμάζεται έντονα από το κοινό όταν άρχισε να φωνάζει «Τέλος στις ωραίες τραγουδίστριες με τις μέτριες φωνές». Από την άλλη, ο Λούκας έχει ήδη δικό του fan club και θεωρείται ισχυρό φαβορί για την πρώτη θέση, γεγονός που έχει κάνει κάποιους να τον βλέπουν ανταγωνιστικά. Τι απαντάνε όμως οι ίδιοι σε όσα λένε οι άλλοι για αυτούς;

Ειρήνη Παπαδοπούλου

Η 23χρονη Ειρήνη μεγάλωσε και ζει ακόμη στο Μενίδι. Στο σχολείο ήταν άριστη μαθήτρια, είχε διακριθεί στο χάντμπολ και αυτή τη στιγμή χρωστάει πέντε μαθήματα για να πάρει το πτυχίο της ως πολιτικός μηχανικός. «Ποτέ δεν αισθάνθηκα όμορφη, ακόμα και στο σχολείο όπου με φλέρταραν τα αγόρια» λέει. «Από μικρή η μητέρα μου έλεγε “Είσαι κακάσχημη”, για να μην πάρουν τα μυαλά μου αέρα. ¶ρχισα να νιώθω καλά με τον εαυτό μου μόνο όταν ξεκίνησα να τραγουδάω. Δεν πιστεύω ότι είμαι ωραία, απλά κάποιες στιγμές νιώθω σέξι και λίγο πιο εντυπωσιακή. Μου έχουν περάσει ότι είναι κακό να είσαι όμορφη, δεν το χαίρομαι».

Στο περασμένο live ο Γιώργος Θεοφάνους ήταν πολύ αυστηρός μαζί σου. Σε στενοχώρησε πολύ.

Οκύριος Θεοφάνους είναι εκεί για να κρίνει. Δέχομαι την κριτική, όσο αυστηρή κι αν είναι, απλά με στενοχώρησε ο τρόπος του. Είναι πολύ σκληρός και πληγώνει ένα παιδί που ψάχνει τη δύναμη να εξελιχθεί, να γίνει καλύτερο.

Όταν όμως σου λέει ότι υποκρίνεσαι και ότι παίζεις ρόλο πάνω στη σκηνή για να κερδίσεις τη συμπάθεια του κόσμου, ασκεί κριτική πλέον στην προσωπικότητά σου και όχι στο τραγούδι.

Εκείνη τη στιγμή ξαφνιάστηκα πολύ. Αισθάνθηκα ότι ήθελε να με ρίξει ακόμα περισσότερο ψυχολογικά. δεν ξέρω γιατί το είπε, μάλλον γιατί δεν με ξέρει. Ήμουν πολύ στενοχωρημένη, γιατί περίμενα εκείνη την Παρασκευή για να αποδείξω ότι δεν είμαι μια μέτρια τραγουδίστρια, όπως λέει.

Μέχρι πού φτάνουν τα όνειρά σου;

Κάποτε έφταναν πολύ μακριά. Με στενοχωρεί που έχω σταματήσει πια να ονειρεύομαι τα βράδια. Φοβάμαι πως, αν ονειρευτώ κάτι, δεν θα γίνει ποτέ πραγματικότητα.

Λούκας Γιόρκας

Αν και είναι μόλις 22 ετών, έχει προλάβει να κάνει μια σχέση που κράτησε έξι χρόνια, έχει πάει στρατό, δούλευε σε εργοστάσιο από τα 13 και αυτή τη στιγμή σπουδάζει Βιολογία στην Πάτρα. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη λάρνακα, θεωρείται ήδη φαβορί για την πρώτη θέση στο X-Factor, αλλά και ο ίδιος δεν το πιστεύει: «Τα όνειρά μου δεν φτάνουν τόσο ψηλά. Όλα τα παιδιά είναι ταλαντούχα και έχουν τις ίδιες πιθανότητες». Τα τελευταία δύο χρόνια τραγουδούσε στο μπαρ All day by Mods στην Πάτρα: «Μη φανταστείς τίποτα τρομερό, δύο παιδιά με κιθάρες ήμαστε». Την αίτηση συμμετοχής στο παιχνίδι δεν την έστειλε ο ίδιος αλλά οι γονείς του. «Έβλεπαν την αγάπη που είχα για το τραγούδι και μάλλον σκέφτηκαν ότι δεν θα τελειώσω ποτέ το πανεπιστήμιο! Δεν πίστευα ότι θα με πάρουν, ήθελα απλά να ζήσω την εμπειρία της οντισιόν».

Πώς βρέθηκες τελικά από την Κύπρο στην Πάτρα;

Δεν ήθελα να πάω σε μεγάλη πόλη, είχα και ένα συγγενικό πρόσωπο εκεί. Τελικά αποδείχτηκε η καλύτερη επιλογή. Εκεί ξεκίνησα, μάλιστα, να τραγουδάω. μικρός βέβαια είχα έφεση στο αντικείμενο. Έκανα μαθήματα κιθάρας, συμμετείχα στη φιλαρμονική, ασχολήθηκα με τη βυζαντινή μουσική. Όταν ήμουν φαντάρος, με άκουσε να τραγουδάω ένας μέραρχος και αποφάσισε να φτιάξει μια ορχήστρα για τη λέσχη αξιωματικών. Πηγαίνοντας στην Πάτρα ξεκίνησα επαγγελματικά. Αυτή τη στιγμή το μόνο που θέλω είναι να έχω δουλειά. Θεωρώ το X-Factor ένα καλό σχολείο και προσπαθώ να κερδίσω ό,τι περισσότερο μπορώ από εκεί.

Τι άλλες δουλειές έχεις κάνει;

Αρχικά δούλευα σε ένα εργοστάσιο που έφτιαχνε μπρούτζινα αγαλματάκια – είχα καεί χίλιες φορές, θυμάμαι, γιατί ήμουν μωρό. ο ιδιοκτήτης ήταν φίλος του πατέρα μου, αλλά είχα ζητήσει να μην έχω ειδική μεταχείριση. δούλευα έξι μέρες την εβδομάδα για 25 κυπριακές λίρες. Έχω δουλέψει ένα καλοκαίρι σε οικοδομή και έχω κάνει τον μπάρμαν σε εστιατόριο. δεν θεωρώ ότι έχω σταθεί πολύ τυχερός στη ζωή μου, έχω φάει πολλά χαστούκια. Όταν ήρθα στην Ελλάδα, στόχος μου ήταν να γίνω ποδοσφαιριστής, γιατί ήμουν στην Εθνική Παίδων και νέων στην Κύπρο. Στα 15, ο προπονητής με είχε για να ζεσταίνω τον πάγκο, δεν μου έδινε ευκαιρίες, αν και έβλεπε ότι ήμουν καλός στην προπόνηση. αυτό με έκανε να πεισμώσω, δούλεψα σκληρά και την επόμενη χρονιά έφτασα να παίζω στην πρώτη ομάδα. Το ίδιο έγινε και στο τραγούδι. από το σχολείο ακόμη δεν μου έδιναν ποτέ την ευκαιρία να τραγουδήσω σόλο, πάντα προτιμούσαν τους άλλους.

Είσαι μόνος σου αυτή την εποχή;

Όχι, είμαι με μια κοπέλα από την Κύπρο που σπουδάζει τώρα στα Γιάννενα. Είναι δύσκολο, αλλά όταν θες κάτι πολύ, πρέπει να προσπαθείς για να πετύχει.

Εκείνη ήθελε να πας στο X-Factor;

Επειδή γνώριζε εξαρχής την αγάπη μου για το τραγούδι και δεν μπορούσε να το αποτρέψει, προτίμησε να το στηρίξει.

Περισσότερα στο Down Town που κυκλοφορεί.