Το Xbox Kinect -ναι, αυτό που κάνει ότι και το Wii χωρίς όμως κανένα χειριστήριο- προσγειώθηκε χθες και στην Ελλάδα μαζί με το ελληνικό Xbox Live και έχει βάλει σκοπό να μη σε αφήσει να κάτσεις ούτε στιγμή στον καναπέ.
Φαντάσου μια μεγάλη πόλη γεμάτη τρομοκράτες, ζόμπι και πράγματα που ανατινάσσονται πολύ πολύ εύκολα. Φαντάσου ότι είσαι ένας σούπερ-μπάτσος με υπερδυνάμεις και πολλά πολλά όπλα. Αυτή είναι η υπόθεση του Crackdown 2. Αλλά δεν είναι τόσο καλό όσο ακούγεται.
Κάτσε δω δίπλα, ξένε. Κάτσε να ξαποστάσεις. Μη φοβάσαι, η φωτιά θα διώξει τα κογιότ. Κάτσε να σου πω μιαν ιστορία για το Τζόνη το Μάρστον, τον τυπά που ήρθε απ' την πόλη για να ξεκάνει τον Μπιλ Γουίλιαμσον, την κατάρα της κοιλάδας, αυτόν ντε, που είχε ταμπουρωθεί στο Φορτ Μέρσερ και δεν το κουνούσε ρούπι. Πολλοί θέλαν να δουν τον Μπιλ Γουίλιαμσον στο χώμα. Αλλά μόνο ένας μπορούσε να το καταφέρει. Ο Τζόνης Ο Μάρστον ήρθε μια μέρα στο σταθμό του Αρμαντίλο και τότες όλοι ξέραμε ότι η ιστορία που θα ακολουθούσε θα ήταν δύσκολη και σκοτεινή, και θα 'τανε πηγμένη στο αίμα.
Είναι αυτό το θαυματουργό μαραφέτι που σε βλέπει στο χώρο και μεταφράζει τις κινήσεις σου ώστε να τις καταλαβαίνει το παιχνίδι, πολυθρύλητο και πολυσυζητημένο, και τώρα, εν όψει της Ε3, η Microsoft ανακοίνωσε πληροφορίες και λεπτομέρειες. Επίσης: Παρουσίασε ένα νέο, λεπτότερο Xbox!
Αν ποτέ πήγαινα στον πόλεμο, θα σκοτωνόμουν μέσα στα πρώτα δευτερόλεπτα της πρώτης μάχης. Σίγουρο αυτό. Νομίζω ότι καταλαβαίνεις πώς θα συμπεριφερόσουν σε μια τέτοια κατάσταση αν έχεις παίξει ομαδικά παιχνίδια στο σχολείο. Θυμήσου τη συμπεριφορά σου στο γήπεδο την πρώτη-πρώτη φορά που έπαιξες με τους καινούριους σου συμμαθητές στο καινούριο σου σχολείο: Έτσι θα είναι στον πόλεμο. Με κάτι γνώριμο στα χέρια (μια μπάλα, ένα όπλο), ένα αναγνωρίσιμο αλλά ξένο τερέν, και μια ολοκαίνουρια κατάσταση με εντελώς άγνωστους αντιπάλους. Την πρώτη φορά που δώσαν πάσα στην πρώτη μου μέρα στο γυμνάσιο, έφυγα μόνος μου για ένα μπάσιμο που ξεκινούσε από τη δική μας ρακέτα, προσπερνώντας τους πάντες, με το κεφάλι κάτω. Έφαγα τάπα και στραμπούληξα το πόδι μου. Γι' αυτό σου λέω: Στον πόλεμο θα ήμουν το πρώτο θύμα. Πράγμα που μας φέρνει στο θέμα μας: Modern Warfare 2.
Έχω ένα θέμα με τα παιχνίδια αυτοκινήτου. Δε μου αρέσουνε. Ειδικά δεν μου αρέσουν αυτά τα πολύ ρεαλιστικά, που προσπαθούν να μιμηθούν απόλυτα τη συμπεριφορά των αυτοκινήτων. Υπάρχει ένα παράδοξο στο concept τους. Ναι, σου δίνουν την ευκαιρία να οδηγήσεις στα (ψεύτικα) όρια μια Ferrari ή μια Lambo, αλλά για να φτάσεις σ' αυτό το σημείο θα πρέπει να περάσεις ένα σκασμό επίπεδα πολύ ρεαλιστικά οδηγώντας ένα πολύ ρεαλιστικό και καθόλου γρήγορο Skoda Fabia. Είναι σαν να παίζεις ένα videogame "Πήγα Στην Τράπεζα Για Να Πληρώσω Την Κάρτα", ή "Πάω Σουπερμάρκετ". Όχι πολύ exciting.
Το Halo είναι με διαφορά το πιο πετυχημένο παιχνίδι του XBox κι ένα από τα πιο πετυχημένα παιχνίδια στην ιστορία γενικότερα. Τόσο πετυχημένο, δηλαδή, που παραλίγο να γίνει και ταινία. Έτοιμο ήταν, με σενάριο και απ' όλα, θα του έκανε και την παραγωγή ο Πίτερ "¶ρχοντας" Τζάκσον, οπότε μπορεί επιτέλους να καταλάβαινα κι εγώ την υπόθεση, που έχω τελειώσει και τα τρία παιχνίδια της σειράς κι ακόμα δεν είχα πάρει χαμπάρι τί γίνεται, τί ρόλο βαράνε οι Covenant, τι ήταν το Halo κι όλα αυτά που διαδραματίζονταν ανάμεσα στα μακελειά. Ε, κάπου στράβωσε η δουλειά και η ταινία δεν έγινε, και βρέθηκε ξαφνικά μια ομάδα ανθρώπων χωρίς αντικείμενο δουλειάς. Και είπαν να φτιάξουν ένα παιχνίδι.
Το Playstation3 ήταν απ' την αρχή της ζωής του η καλύτερη παιχνιδομηχανή της γενιάς του στη Γη, κι όταν λέμε "η καλύτερη" εννοούμε όσον αφορά το hardware. Καθώς περνούσαν τα χρόνια τα αρχικά προβλήματα ξεπεράστηκαν (το blu-ray ήρθε στο mainstream, ωραία παιχνίδια κυκλοφόρησαν), αλλά το σημαντικότερο εξακολουθούσε να υπάρχει, σαν αγκάθι: Η τιμή. Τώρα η Sony κυκλοφορεί μια νέα έκδοση της μηχανής της, με νέα τιμή και νέα εμφάνιση.