Δεν χρειάζονται πολλά. Ένα Android κινητό (στην περίπτωσή μας HTC Desire), μία κατασκευή από Lego, μία συσκευή NXT (για να δίνει τις εντολές στα Lego) και έτοιμη η μηχανή που λύνει το κύβο του Ρούμπικ. Και όχι μόνο κύβους και οκτάγωνα, ορθογώνια, πολύγωνα και δεν έχει τελειωμό.

Τους τελευταίους μήνες έχουνε περάσει από τα χέρια μου όλα τα smartphones που κυκλοφοράνε στην αγορά, τα μικρά και τα μεγάλα, τα όμορφα και τα περίεργα, τα καλά και τα κακά. Τρία ξεχώρισαν, τα δύο πιο καινούρια, το άλλο λίγο παλιότερο. Είναι το ολόφρεσκο iPhone 4, το Samsung Galaxy S και το HTC Desire. Είναι και τα τρία πολύ ωραία, οποιοδήποτε κι αν είχα στην τσέπη μου εγώ, ένας γκατζετάκιας άρρωστος, χαρούμενος θα ήμουν. Ποιο όμως είναι το καλύτερο; Ποιο είναι αυτό που αξίζει περισσότερο τα λεφτά του, που έχει τα καλύτερα κόλπα, τα καλύτερα χαρακτηριστικά; Τα είχα ζήσει όλα, και νόμιζα ότι ήξερα, η καρδιά μου είχε έτοιμη μιαν απάντηση αλλά, όπως γίνεται με τις καρδιές, ποτέ δεν είσαι σίγουρος ότι έχουν δίκιο. Και πολύ συχνά κάνουν λάθος. Για να διαπιστώσω ποιο από τα τρία είναι το καλύτερο, έπρεπε να τα βγάλω έξω, να τα βάλω κάτω και να τα μετρήσω. Να βγάλω ένα συμπέρασμα τεκμηριωμένο, με νούμερα. Να φτάσω στο σημείο να ανοίξω ένα Excel. Και το έκανα. Και η απάντηση βγήκε.

Το κινητό ετούτο εδώ που βλέπεις είναι μια παταγώδης αποτυχία. Όχι ως κινητό -μια χαρά συσκευή είναι- αλλά ως concept. Η Google, βλέπεις, αποφάσισε στα πλαίσια της προώθησης του Android να βγάλει μια δικιά της branded συσκευή, και να φέρει επανάσταση στον τρόπο που πωλούνται τα κινητά στις ΗΠΑ, προσφέροντάς το αποκλειστικά μέσω Ίντερνετ. Μόνο που Αμερικάνοι έχουν συνηθίσει να αγοράζουν τα κινητά τους σε καταστήματα, όπως εμείς, την ώρα που υπογράφουν ή ανανεώνουν συμβόλαιο. Οπότε το Nexus One πάτωσε στις πωλήσεις την ώρα που άλλα μοντέλα με Android έσπαγαν ρεκόρ. Τι λέει όμως ως συσκευή; Λίγο καιρό πριν κυκλοφορήσει στην Ελλάδα (από τη Vodafone μάλλον) το Public έφερε δύο συσκευές για να τις επιδεικνύει στα καταστήματά του, και είχα την ευκαιρία να πάρω τη μία και να ζήσω μαζί της για περίπου δύο εβδομάδες.

Έδωσα το HTC Desire σε ένα φίλο μου από αυτούς τους φανατικούς οπαδούς του iPhone, αυτούς τους περίεργους, που τους ακούς και καταλαβαίνεις ότι το κινητό τους τηλέφωνο είναι το μόνο πράγμα για το οποίο είναι περήφανοι στη ζωή τους. Όλα τα κινητά που μου έρχονται για δοκιμή του τα δίνω να τα δει, για να ακούω τα σχόλιά του για το πόσο καλύτερο είναι το iPhone του και να γελάω. Μιλάει για το iPhone του σαν να είναι ο πυρήνας του είναι του, σαν να το 'χει γεννήσει απ' τα λαγόνια του. Όταν όμως πήρε το Desire στα χέρια του, έκανε κάτι που δεν έχω ξαναδεί σε παρόμοιες περιπτώσεις: Για λίγα λεπτά έμεινε αμίλητος. Και μετά, είπε: "Χμ. Ενδιαφέρον. Χμ".