Στο παιδικό παραμύθι "Ο Πλανήτης Των Χριστουγεννιάτικων Δέντρων" του Ιταλού συγγραφέα Τζιάνι Ροντάρι υπήρχε ένα κόνσεπτ που πολύ μου είχε αρέσει, και που το θυμάμαι ακόμα. Στον πλανήτη της ιστορίας, το λοιπόν, υπήρχε ένα κτίριο στο οποίο πήγαιναν μικροί και μεγάλοι, οικογένειες και φίλοι, οπλισμένοι με καδρόνια και σφυριά και βαριοπούλες, με έναν και μόνο στόχο: Να σπάσουν. Έσπαγαν τοίχους, πόρτες, έπιπλα, έσπαγαν ό,τι έβρισκαν, ντάπα ντούπα πάρτα κάτω, μέχρι που κουράζονταν κι έφευγαν, κουρασμένοι μα ήρεμοι. Αυτό το ρόλο είχε το Κτίριο Σπαζόλα (έτσι το λέγαν): Να πάει ο κόσμος να τα σπάει και να ξεδίνει χωρίς καθόλου συνέπειες, και μετά να επιστρέφει στις κανονικές του ζωές πιο γαλήνιος, έχοντας ξεφορτωθεί λίγα νεύρα.

Εισηγούμαι το εξής: Η Ελλάδα να γίνει το Κτίριο Σπαζόλα της Γης.

Ο Οσάμα Μπιν Λάντεν, ο πιο διάσημος τρομοκράτης στον πλανήτη, είναι νεκρός. Αυτό το ήξερες. Αυτό που δεν ήξερες όμως ήταν ποια ομάδα υποστήριζε στο αγγλικό πρωτάθλημα, τι αναψυκτικά έπινε, ποια ήταν η αγαπημένη του τραγουδίστρια καθώς και τι έπιναν τα παιδιά του! Μάθε τα:

Διαφορετικά ξεκίνησε η σημερινή μέρα για τους Αμερικάνους.

Πολλοί χαίρονται σήμερα, την ημέρα της δολοφονίας του τρομοκράτη Οσάμα Μπιν Λάντεν από Αμερικανικά κομάντα στο Πακιστάν. Άλλοι, πάλι (και κάμποσοι Έλληνες) χάρηκαν την 11η Σεπτεμβρίου του 2001. Πιστεύω ότι και οι μεν και οι δε χαρήκανε κακώς. Απλά οι δεύτεροι στο δικό μου το μυαλό είναι λίγο χειρότεροι.

Αν και πολλοί διαφωνούν μαζί μου, πιστεύω ότι κανένας άνθρωπος δεν έχει το δικαίωμα να αποφασίσει αν ένας άλλος άνθρωπος αξίζει να ζει ή να μη ζει. Αυτό σημαίνει ότι διαφωνώ εξ’ ορισμού με όλους τους πολέμους που έχουν ποτέ γίνει στη Γης, με όλους τους δολοφόνους και με όλους τους δήμιους.