Κάτσε δω δίπλα, ξένε. Κάτσε να ξαποστάσεις. Μη φοβάσαι, η φωτιά θα διώξει τα κογιότ. Κάτσε να σου πω μιαν ιστορία για το Τζόνη το Μάρστον, τον τυπά που ήρθε απ' την πόλη για να ξεκάνει τον Μπιλ Γουίλιαμσον, την κατάρα της κοιλάδας, αυτόν ντε, που είχε ταμπουρωθεί στο Φορτ Μέρσερ και δεν το κουνούσε ρούπι. Πολλοί θέλαν να δουν τον Μπιλ Γουίλιαμσον στο χώμα. Αλλά μόνο ένας μπορούσε να το καταφέρει. Ο Τζόνης Ο Μάρστον ήρθε μια μέρα στο σταθμό του Αρμαντίλο και τότες όλοι ξέραμε ότι η ιστορία που θα ακολουθούσε θα ήταν δύσκολη και σκοτεινή, και θα 'τανε πηγμένη στο αίμα.

Ο κινηματογραφικός κριτικός Ρότζερ Έμπερτ, γνωστός τελευταία για την εγχείρηση αφαίρεσης της κάτω γνάθου που έκανε για να αντιμετωπίσει έναν πολύ επιθετικό καρκίνο, πολύ θαυμαστός και αξιόλογος, έγραψε πρόσφατα στο blog του και στο Twitter ότι "τα videogames δεν μπορούν ποτέ να γίνουν τέχνη". Είναι λίγο περίεργο ένας σοφός και πετυχημένος και επιζών και παππούς να επιτίθεται με αφορισμούς σε πράγματα που δεν ξέρει, αλλά τέλος πάντων, μια και πλέον όλη μέρα μπροστά σε ένα κομπιούτερ κάθεται, καλό θα είναι κάποιος να του δείξει το Assassin's Creed 2. Ή το Bioshock 2.

Το «τηλεφώνημα για βόμβα» που έκανε πρεμιέρα στο προηγούμενο, 2ο live του «X-Factor» μάλλον ενθουσίασε τους «δημιουργούς» του που έκτοτε το επαναλαμβάνουν σε κάθε (live) ευκαιρία — δηλαδή όπου συγκεντρώνεται πλήθος κοινού. Μετά το μουσικό ριάλιτι σειρά είχε το πλατό του διαδόχου του Ούρι Γκέλερ, στη συνέχεια ο χώρος στο Ολυμπιακό στάδιο απ’ όπου παραλάμβανες πιστοποιήσεις και εισιτήρια για την Μπιγιονσέ, και σήμερα πάλι για δεύτερη φορά το πλατό του «X-Factor» — αν το καλοσκεφτείς από τα live με κόσμο μόνο ο Λαζόπουλος τη γλίτωσε την Τρίτη. Ανεξήγητο!