Αυτή τη φορά ήταν η σειρά του Αντόνιο Κασάνο να δεχτεί την κλωτσιά του Ζλάταν Ιμπραϊμοβιτς.

Αυτό είναι το ρωσικό πρωτάθλημα χόκεϊ επί πάγου.

Eχτές ήταν ο Ράιαν Χόλινς και ο Τσάρλι Βιλανουέβα, που στο παιχνίδι των Πίστονς με τους Καβαλίερς είχαν έναν τρομερό καβγά. Ας θυμηθούμε κι άλλους διάσημους τσακωμούς στα γήπεδα του καλύτερου πρωταθλήματος μπάσκετ του κόσμου.

 

 

 

Οι διεθνείς της Εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου της Σουηδίας είχαν μαζευτεί για προπόνηση ενόψει του αγώνα με τη Μολδαβία στο πλαίσιο των προκριματικών για το Euro 2012 που θα γίνει στην Πολωνία και την Ουκρανία.

Υποτίθεται ότι θα ήταν απλώς ένα φιλικό παιχνίδι με αφορμή το νέο γήπεδο-στολίδι της Λα Παζ. Ένα φιλικό όμως, μεταξύ του κυβερνώντος κόμματος και της αντιπολίτευσης. Χμ, αναρωτιέμαι πού στράβωσε το πράγμα.

Το πιο ενδιαφέρον πράγμα που έμεινε από την κλωτσοπατινάδα ανάμεσα σε Σέρβους και Έλληνες μπασκετμπολίστες πριν από μια εβδομάδα ήταν, πιστεύω, οι συγγνώμες. Γιατί, όταν γίνεται μια τέτοια ξεφτίλα, είθισται οι εμπλεκόμενοι να ζητάνε μετά συγγνώμη. Υπάρχουν συγγνώμες, όμως, και υπάρχουν και «ελληνικές συγγνώμες». Η απλή συγγνώμη είναι αυτή κατά την οποία ο θύτης φοράει το σοβαρό του βλέμμα και λέει «έφταιξα», και «ήταν μια κακιά στιγμή» και «ήμουν αδικαιολόγητος» και «λυπάμαι πολύ, θα δεχτώ κάθε τιμωρία με αξιοπρέπεια και ταπεινότητα». Η «ελληνική συγγνώμη» είναι αυτή κατά την οποία ο θύτης λέει «συγγνώμη, αλλά παιδιά που τρώνε ψωμί στην Ελλάδα δημιουργούνε προβλήματα» (γνωστή και ως «συγγνώμη Τσαρτσαρή») ή «συγγνώμη, αλλά δεν πρέπει να το σκεφτόμαστε τώρα, πάμε παρακάτω» (γνωστή και ως «συγγνώμη Φώτση») ή «αυτός που μου πέταξε την καρέκλα κάποια στιγμή θα τις φάει» (γνωστή και ως «συγγνώμη Μπουρούση»).