Κοίτα να δεις: Το να έρχεται κάποιος ξένος για να αναλάβει την οικονομική διαχείριση της χώρας σου και να ελέγχει αν τα κάνεις όπως σου λένε κι αν διαβάζεις τα μαθήματά σου, είναι ντροπή. Είναι ξεφτίλα. Είναι κατάντια. Βλέποντας ωστόσο τις φάτσες των λίγων χιλιάδων Ελλήνων που κατέβηκαν στο κέντρο για να διαδηλώσουν χτες, ή τις πολύ πιο χαλαρές φάτσες των εκατοντάδων χιλιάδων που πλημμύρισαν ασφυκτικά τις καφετέριες, η ντροπή ήταν το μόνο συναίσθημα που δεν διέκρινες. Έβλεπες οργή, έβλεπες απόγνωση, έβλεπες τρυφηλότητα, έβλεπες και γέλιο. Κανένας δεν ντρέπεται που η χώρα του έχει γίνει σούργελο και πρέπει να έρθουν οι ξένοι να τη σώσουν. Και κανένας δεν πιστεύει ότι ο ίδιος έφταιξε σε ο,τιδήποτε γι' αυτή την κατάντια. Μακάριος ρουφάει το φραπέ, και γκρινιάζει για το εξώφυλλο ενός περιοδικού που κατά τη γνώμη του του έθιξε το εθνικόν φρόνημα. 

Συνήθως, όταν βλέπω παλικαράδες να κάνουν φασαρίες στα γήπεδα, υποθέτω πως οι λόγοι είναι κυρίως σεξουαλικοί. Μπορεί να είναι έφηβοι που έχουν ξεχειλώσει την παλάμη, μπορεί να είναι ενήλικες που καμία να μην τους κάθισε ποτέ, μπορεί αυτή που τους κάθισε να τους κορόιδεψε για το μέγεθός τους και να τους έμεινε τραύμα, ή μπορεί να μην τους σηκώνεται, τέλος πάντων κάποιο πρόβλημα μαντεύω ότι έχουν, και τους βγαίνει σε επιθετικότητα, την οποία την εκφράζουν όλοι μαζί με ομοφυλοφιλικά συνθήματα του τύπου «θα σας γαμήσουμε», ανάβοντας φωτιές και σπάζοντας καρέκλες. Χθες όμως μπερδεύτηκα. Δεν ήξερα πώς να αντιμετωπίσω τη θέα του πολύ εκνευρισμένου κυρίου που μπούκαρε το Σάββατο στο Καυτανζόγλειο και έλεγε τα ομοφυλοφιλικά του στον τερματοφύλακα του Άρη, Μιχάλη Σηφάκη, από πολύ πολύ κοντά (και ερωτικά), ειδικά από τη στιγμή που έμαθα ότι έχει δύο παιδάκια, οπότε έχει κάνει τουλάχιστον δύο φορές στη ζωή του σεξ. Τόση επιθετικότητα δεν δικαιολογείτο.