Στη μέση της μεγαλύτερης κρίσης της μοντέρνας ιστορίας της χώρας είναι προφανές ότι χρειάζεται κάτι καινούριο στο πολιτικό σκηνικό, νέα πρόσωπα, νέες ιδέες, νέα πράγματα γενικά, γιατί τα παλιά είδαμε τι καλά που απέδωσαν. Αυτή την Κυριακή, λοιπόν, έκανε ντεμπούτο ένα νέο κόμμα, μια ολοκαίνουρια προσπάθεια στο χώρο της κεντροδεξιάς, με σκοπό να ταράξει τα νερά και να φέρει νέα πνοή και νέα ελπίδα και λοιπά και λοιπά.

Φαντάσου για λίγο να εκλεγόταν χθες αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας η Ντόρα Μπακογιάννη. Τι θα είχαμε να γράψουμε για την πάρτη της τα χρόνια τα επόμενα; Για το ύψος της, για την ομοιότητά της με τον μπαμπά της, για ό,τι φέρει μαζί του το όνομα «Μητσοτάκης». Αυτά. Θα σχολιάζαμε λίγο το ότι είναι γυναίκα, αλλά δεν θα είχαμε τίποτα καινούριο να πούμε. Η ιδεολογία της (αν μπορεί να τη χαρακτηρίσει κανείς έτσι) είναι γνωστή, οι συμπάθειές της το ίδιο. Έχουν ειπωθεί όλα αυτά, είναι τετριμμένα. Οπότε από αυτή την άποψη, καλύτερα που βγήκε ο Σαμαράς. Θα μου κάνει τη ζωή μου πιο εύκολη.

Δεν ξέρω τι απ’ όλα όσα συμβαίνουν την Κυριακή με ενδιαφέρει περισσότερο. Το Ολυμπιακός - Παναθηναϊκός στο ποδόσφαιρο, το Ολυμπιακός - Παναθηναϊκός στο μπάσκετ, το Ρεάλ - Μπαρτσελόνα, ο Μαρκ Άντονι με την Τζένιφερ Λόπεζ που έρχονται για το φεστιβάλ salsa ή το ντέρμπι Σαμαράς - Ντόρα; Ο Ολυμπιακός με ενδιαφέρει καταρχήν. Η Μπαρτσελόνα κατά δεύτερον και τρίτη έρχεται η πολιτική. Τον Μαρκ Άντονι τον βαριέμαι, έστω κι αν έχει την Τζένιφερ δίπλα, πράγμα που το θεωρώ σκέτο διαφημιστικό τρικ. Επειδή τα ντέρμπι δεν σηκώνουν ανάλυση κι όποιος την κάνει είναι χαζός, θα έλεγα ότι συζήτηση σηκώνει μόνο αυτή η ιστορία της Νέας Δημοκρατίας.

Την Κυριακή όλη η χώρα θα παρακολουθεί με ενδιαφέρον το μεγάλο ντέρμπι των δύο ιστορικών αλλά ντεφορμέ αντιπάλων: Του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού. Την ίδια μέρα, όμως, δυο άλλοι ιστορικοί αντίπαλοι θα κονταροχτυπηθούν για την προεδρία της Νέας Δημοκρατίας και μια ευκαιρία στο μέλλον να γίνουν ηγέτες της χώρας. Να γιατί αξίζει να παρακολουθήσεις κι αυτό το ντέρμπι.

Έτοιμες οι βιταμίνες, τα συμπληρώματα διατροφής, η εχινάκεια (για την τόνωση του ανοσοποιητικού) και ψυχολογική κατάσταση νορμάλ. Ειδικά η τελευταία χρειάζεται, γιατί η εβδομάδα που μόλις ξεκίνησε έχει τα πάντα.

Στο ελληνικό πολιτικό σκηνικό είναι δύσκολο να κάνεις μεγάλα λάθη. Όλες οι σοβαρές αποφάσεις στον οικονομικό τομέα λαμβάνονται στις Βρυξέλλες, ενώ στους υπόλοιπους τομείς δεν λαμβάνονται από κανένα, καθώς ως γνωστόν στην Ελλάδα είναι όλα τέλεια κι αν τολμήσει κανείς να δοκιμάσει να αλλάξει κάτι εξεγείρεται το σύμπαν των θιγόμενων — γι' αυτό οι πολιτικοί μας δεν κάνουν τίποτα ουσιαστικό, οπότε είναι πολύ δύσκολο να κάνουν μεγάλα λάθη. Και σπάνιο. Αλλά μερικοί τα έχουν καταφέρει. Λίγοι, αλλά αξιοσημείωτοι. Ο Αντώνης Σαμαράς είναι ένας από αυτούς.

Όπου plan B = «τι κάνουμε αν δε βγούμε». Γιατί για πόσο να αντέξει να είναι Νο2 μια Μητσοτάκη. Και να 'ναι Νο2 ενός Καραμανλή, παστοδιάλο, αλλά ενός Σαμαρά; Ενός Σαμαρά; Οπότε σήμερα είδαμε το πρώτο σημάδι ότι δεν αποκλείεται, αν χάσει, να ακολουθήσει τα βήματα μιας άλλης πρώην πολιτευόμενης με τη ΝΔ: Να μπλεχτεί στα media. Γιατί σήμερα βγήκε στον αέρα το διαδικτυακό της ραδιόφωνο.

Λοιπόν, εγώ γνώστης της πολιτικής εικόνας της Ελλάδας δεν είμαι και ούτε ξέρω τα πάντα. Ξέρω τα βασικά, ποιος είναι που και τι υποστηρίζει, ξέρω την κατάσταση της χώρας από τα early 90s, ξέρω τα 20 χρόνια του ΠΑ.ΣΟ.Κ, την «αλλαγή» της Νουδου και δε συμμαζεύεται…