Η Ελένη Ευαγγελάτου είναι μία μελαχρινή οπτασία. Ένα πλάσμα που δεν χορταίνεις να βλέπεις. Μία γατούλα που όταν την θωρείς απέναντί σου μικρά σαλάκια γεμίζουν το στόμα σου. Είναι ένα κορίτσι παντός καιρού και καταστάσεων και αυτό το έχει αποδείξει από το πόσο αγαπάει να φορά τα εσώρουχά της κάτω από οποιεσδήποτε θερμοκρασίες. Όμως αυτό για το οποίο ξετρελαίνεται είναι το καλοκαίρι. Ο ήλιος να καίει το δερματάκι της, η θάλασσα να το δροσίζει και οι κόκκοι άμμου να συμπληρώνουν το παζλ. Και το καλύτερο είναι ότι πλησιάζει.

Ο φωτογράφος: «Ζαρτιέρες, εσώρουχα, φώτα, σαμπάνιες, τούμπανα, έτοιμα; Πααααάμε. Όπα, Όπα! Είμαστε στην αποθήκη. Πώς θα κάνουμε εδώ τη φωτογράφιση; Δεν πειράζει, μωρέ. Φωτογράφιση να 'ναι και όπου να 'ναι». Και ιδού το αποτέλεσμα. Απλά εντυπωσιακό.

Τα κορίτσια θέλουν να βγαίνουν, να ξεσκάνε, να το ρίχνουν έξω, να περνάνε καλά. Πιάστηκαν χεράκι χεράκι και βγήκαν όλες μαζί, για να προκαλέσουν πανικό. Τα δωδεκάποντα πήγαιναν σύννεφο, τα μπούτια όλα έξω, χοροί, φιλιά (στο στόμα εννοείται) και το κέφι στα ύψη.

Συνήθως όταν βλέπεις τίγρη φοβάσαι, σκιάζεσαι, δεν ξέρεις τι να κάνεις και πώς να αντιδράσεις. Όταν όμως δεις αυτήν την τίγρη, κάθεσαι και τη χαζεύεις. Βλέπεις τα νύχια της και δεν θες να τρέξεις αλλά αναστατώνεσαι. Γιατί; Γιατί είναι η Ελένη Ευαγγελάτου.

Η Ζέτα Θεοδορωπούλου και η Ελένη Ευαγγελάτου μπροστά από ένα δέντρο φορώντας λεοπάρ. Δεν μπορώ να σου πω κάτι παραπάνω γιατί αυτό είναι το απόλυτο σκηνικό των Χριστουγέννων.

Δεν είναι όπως λέμε «Το τρίβουν το πιπέρι» ή «Την καρφώνει την ταχύτητα». Είναι κυριολεξία: οι κυρίες Χρύσα Πουρσανίδου και Ελένη Ευαγγελάτου τα κάνουν όλα αυτά. Έχουμε φωτογραφίες.