Η Ελλάδα επανέρχεται δυναμικά στη βιομηχανία του ερωτικού θεάματος και ο Κώστας με τον Δημήτρη είναι το νέο βαρύ πυροβολικό της. Τριαντάρηδες, ωραίοι και με πίστη στο λεοτούργημα, εξηγούν πώς επιβιώνει κανείς στον κόσμο των πορνοταινίων.

 

Γιατί είμαστε σήμερα εδώ; Έχει κυκλο­φορήσει η νέα σας δουλειά;

Κώστας: Υπάρχει μια νέα πρόταση για την ψυχαγωγία σας που θα τη βρείτε στα περί­πτερα με το περιοδικό Σειρήνα αλλά και σε όλα τα βιντεοκλάμπ. Έχει μόλις μία εβδο­μάδα που κυκλοφόρησε και ελπίζω να αρέ­σει. (Αποφεύγει ωστόσο να πει τον τίτλο της ταινίας - Η Εκδίκηση Μιας Παρθένας στα Μπουζούκια. Αρχή είναι ακόμη και νιώθει αμήχανος...)

 

Σκέφτεσαι να το κάνεις επάγγελμα;

Κώστας: Αυτό είναι χόμπι, όχι επάγγελ­μα. Καλά λεφτά έχει ο χώρος, αλλά εγώ έχω δουλειά. Είμαι διακοσμητής. Δεν το έκανα επειδή ήμουν άνεργος. Γι' αυτό τα κατάφε­ρα, γιατί το είδα σαν χόμπι και το χάρηκα. Αν πεις ότι θα δουλέψεις σαν πορνοστάρ από ανάγκη, δεν θα αντέξεις την πίεση της δου­λειάς. Αν έχεις τον άλλον πάνω από το κεφά­λι σου (με ή χωρίς εισαγωγικά) να σου λέει «κάνε αυτό κι εκείνο» κι εσύ να ξέρεις πως πρέπει να το κάνεις γιατί αλλιώς θα χάσεις τα λεφτά... δεν αντέχεται σου λέω.

 

Έμαθα πάντως ότι είσαι ο έμπειρος της ταινίας...

Δημήτρης: Έχω κάνει κάνα-δυο εργά­κια πριν. (Απίστευτο, αλλά κοκκίνισε και μέ­χρι να τελειώσει τη φράση κοίταζε τα παπού­τσια του). Τα πρώτα δύο χρόνια το έκανα περιστασιακά, σαν μερική απασχόληση που λέμε, τον τελευταίο χρόνο όμως το θε­ωρώ επάγγελμα. Ήμουν τραπεζικός υπάλ­ληλος πριν, αλλά δεν μου άρεσε η δουλειά. Ήταν πολύ βαρετή.

 

Μου είπατε πριν πως δεν είστε παντρε­μένοι. Όταν γνωρίζετε μια γυναίκα, της λέτε τι δουλειά κάνετε ή φοβάστε ότι θα φύγει τρέχοντας;

Δημήτρης: Ναι, της το λέω από την πρώτη στιγμή. Και ξέρεις κάτι, μου κάνει εντύπω­ση που αντιδρούν τόσο καλά. Θέλουν να με δοκιμάσουν. Να δουν αν είμαι καλός. Να τους πω αν είναι κι εκείνες καλές...

Κώστας: Εγώ δεν ξέρω ακόμη τι αντιδρά­σεις θα υπάρξουν, γιατί τώρα βγήκε η πρώ­τη μου ταινία και δεν έχω γνωρίσει κάποια για να της το πω. Εννοείται ότι δεν θα το κρύ­ψω. Εδώ το είπα στη μάνα μου...

 

Θα κάνατε σχέση με κάποια από τις συ­μπρωταγωνίστριές σας;

Κώστας: Εμένα είναι η πρώτη μου ταινία και για να πω την αλήθεια όλες τις γούστα­ρα. Ναι, αμέ, θα τις ήθελα και έξω... Ψέμα­τα να πω;

Δημήτρης: Είναι μια δουλειά στην οποία δεν πρέπει να κάνεις σχέ­σεις. Υπάρχει φυσική έλξη -αυτό είναι βέβαιο και αναμενόμενο-, αλλά πρέπει να έχεις το μυαλό σου καθαρό. Όποτε μπαίνει η σχέση στη μέση, μπλέκονται τα πράγμα­τα. Όταν έχεις να γυρίσεις μια σκηνή, πρέ­πει να κοιτάξεις την κοπέλα, να βρεις αυτό που σου αρέσει πάνω της, να το βάλεις στο μυαλό σαν φαντασίωση και να την κρατή­σεις εκεί μέχρι να τελειώσεις. Δεν πρέπει να σκέφτεσαι τίποτε άλλο γιατί θα παιδευτείς. Πρέπει να είσαι θετικός, οικείος και ήρε­μος. Καμιά φορά βέβαια αυτό είναι πάρα πολύ δύσκολο. Το χειρότερό μου είναι όταν η συμπρωταγωνίστρια πριν από τη σκηνή μιλάει με τον άντρα της στο τηλέφωνο και τσακώνονται. Τσατίζεται, φωνάζει κι όταν κλείνει το τηλέφωνο και έρχεται για τη σκη­νή εξακολουθεί να είναι θυμωμένη. Νομίζω πως θέλει να τσακωθεί μαζί μου. Έτσι δεν μπορώ να λειτουργήσω, όμως. Αποσυντο­νίζομαι!

 

Περισσότερα στο Down Town που κυκλοφορεί.