Μπορεί να έχουμε φτιάξει τεχνολογία και πολιτισμό, μπορεί να έχουμε κατασκευάσει την Ακρόπολη, το Μουσείο της Ακρόπολης, το Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, το Burj Dubai και το κορμί της Κόκο, αλλά στη βάση μας παραμένουμε μέλη του ζωικού βασιλείου, υποταγμένα στις πιο ταπεινές βιολογικές μας επιταγές. Κι αυτές λένε ότι τα θηλυκά βγάζουν σχετικά περιορισμένα ωάρια, οπότε ψάχνουν το πιο ποιοτικό σπέρμα για να τις γονιμοποιήσει, ενώ τα αρσενικά βγάζουν απεριόριστο σπέρμα, οπότε προσπαθούν να το διασπείρουν (γλωσσική επιβεβαίωση) σε όσο το δυνατό περισσότερα θηλυκά μπορούν. Ποιότητα αναζητούν οι μεν, ποσότητα οι δε. Κι όταν λέμε ποσότητα, μπορεί να σημαίνει οτιδήποτε. Μπορεί να σημαίνει δέκα οχτώ. Μπορεί να σημαίνει σαράντα τρεις. Μπορεί να σημαίνει 12.775.

 

Στη νέα βιογραφία του 72χρονου ηθοποιού Γουόρεν Μπίτι που κυκλοφορεί οσονούπω, ο βιογράφος Πίτερ Μπίσκιντ υποστηρίζει πως ο διάσημος ηθοποιός στη μακρά του σταδιοδρομία έκανε σεξ όχι με μία, ούτε με δύο, αλλά με 12.775 γυναίκες «περίπου». Ας βγουν τα κομπιουτεράκια:

 

Για να πιάσει το νούμερο, θα έπρεπε να κάνει σεξ κάθε μέρα με διαφορετική για τριανταπέντε χρόνια. Δεδομένου ότι σύμφωνα με τη βιογραφία άρχισε το σπορ στα 20 (!), κι από το 1992 είναι παντρεμένος με την Ανέτ Μπένινγκ (έκαναν και τέσσερα παιδιά, υποθέτει κανείς ότι θα μείωσε το ρυθμό του τότε) πιθανότατα κάπως έτσι θα έγιναν τα πράγματα. Βάλε και τα ομαδικά παιχνίδια που θα του χάρισαν κάποιες μέρες ξεκούρασης, καθώς και μερικές διπλές βάρδιες πρωί-βράδυ, βγαίνει το νούμερο. Φυσικά προκύπτουν αναπάντητα ερωτήματα.

 

Όπως, πώς γίνεται κάποιος να γνωρίσει 12.775 ανθρώπους στη ζωή του. Είναι εξωφρενικό το νούμερο. Για να το πετύχει, ο Μπίτι θα έπρεπε να κάνει σεξ με όποια γυναίκα έχει συναντήσει, ever, κάθε σερβιτόρα, πωλήτρια, αστυνομικό, γραμματέα, συνάδελφο, λογίστρια, ή όποια έχει περάσει από δίπλα στο πεζοδρόμιο, οπουδήποτε. Ακόμα και τις άσχημες. Όποια έβλεπε -γκνταπ- την πέρναγε ένα χεράκι. Δεδομένου ότι ήταν γνωστός πηδήκουλας (το προσωνύμιο Γουόρεν Μπήχτη δεν είναι τυχαίο — δεν το είχε, βεβαίως, του το δίνω τώρα, αλλά δεν είναι τυχαίο), φαντάζει πιθανό το σενάριο αυτές οι ιστορίες που εσένα σου συμβαίνουν δύο φορές στη ζωή σου και μετά έχεις να τις λες για πάντα, αυτού να του συνέβαιναν κάθε μέρα.

 

Το άλλο ερώτημα που τίθεται, φυσικά, είναι το γιατί. Όπως φανταζόμαστε ξέρουμε όλοι, μετά τα 2-3 χιλιάδες το αποτέτοιο χάνει τη γοητεία και το μυστήριο, συνειδητοποιείς ότι όλα ίδια είναι, άσε που αυξάνονται και οι πιθανότητες να κολλήσεις και τίποτα. Ποια ανάγκη παραμένει ακόρεστη στον άντρα που έχει πάει με έξι χιλιάδες γυναίκες, και λέει «α, δεν είμαι ακόμα ούτε στη μέση»; Τι έχει ακόμα να αποδείξει; Πού θέλει να το πάει το high score;

 

Και, τελικά, αναρωτιέται κανείς: Πότε χορταίνεις; Θέλω να πω, μιλάμε για 13.000 αιδοία. Αν είχε ένα ευρώ για κάθε ένα που πήρε, θα αγόραζε ένα αξιοπρεπές αυτοκίνητο, την ώρα που οι περισσότεροι άντρες με τα δικά τους το πολύ να αγόραζαν μια κυριακάτικη εφημερίδα — με απ' όλα. Υπάρχουν 80χρονοι συνταξιούχοι γυναικολόγοι που δεν έχουν δει τόσα πολλά στη ζωή τους. Πόσα χρειάζεσαι; Πότε σταματάς; Και τι διαφορετικό είχε τελικά το #2654 από το #11012; Μήπως θα τα ξεχωρίζεις μετά;

 

Παρεμπιπτόντως, ο Γουίλτ Τσάμπερλεν, ο κολοσσός του NBA, που είχε βάλει 100 πόντους σε έναν αγώνα, υποστήριζε πως είχε κάνει και ένα ακόμα πιο εντυπωσιακό ρεκόρ, πως είχε λέει πάει με 20.000 γυναίκες (πέθανε στα 61). Ίσως αυτό να προσπαθούσε να σπάσει ο Γουόρεν.

 

¶λλη εξήγηση δεν βλέπω.