Τελικά όχι, με πήραν και με πήγαν στην Ασφάλεια, όπου με ανέκρινε κύριος πολύ διαφορετικός από τoν ντετέκτιβ Μπρας του «CSI», αν και όχι λιγότερο είρων.
- Τι κουβάλαγες αυτή τη σακούλα;
- Δεν την κουβάλαγα, μου τη βάλανε δίπλα, εγώ τη δικιά μου την πέταξα.
- Α, την πέταξες!
- Ναι.
- Δηλαδή παραδέχεσαι ότι είχες σακούλα.
- Ναι. Αλλά την πέταξα. Στο σωστό κάδο, για τα πλαστικά.
- Ώστε ομολογείς.
- Ε, ναι! Γιατί, απαγορεύεται; Έχει σχέση με την απεργία των σκουπιδιάρηδων το θέμα;
- Πάρτε τον.
Με κράτησαν τρεις μέρες μέσα, όπου γνώρισα ανείπωτες φρίκες όπως φυλακισμένους για χρέη που δεν πρόλαβαν τον Νίκο Σαμοΐλη, ισοβίτες που τραγουδούσαν όλη μέρα «θα 'μαι καλό παιδί» και ένα σωρό αλλόκοτους υποψήφιους μοναχούς. Με άφησαν ελεύθερο σήμερα το πρωί. Επιστρέφοντας στο σπίτι μου είδα ότι τα σκουπίδια είχαν δημιουργήσει ένα γιγάντιο μυρωδάτο λοφάκι. Η σακούλα μου ήταν ακόμα εκεί.
Η ιστορία είναι φανταστική, δεν συμβαίνουν τέτοια πράγματα στον πραγματικό κόσμο, ε; Σε μια χώρα που έχει δημοκρατία; Ε;
