Τα επόμενα χρόνια κυκλοφόρησαν πολλά παίχνίδια σ' αυτό το ύφος (οι σειρές Indiana Jones και Maniac Mansion, το Loom, το Full Throttle, το αριστουργηματικό Grim Fandango) αλλά τα διασημότερα όλων είναι τα τέσσερα Monkey Island. Έλεγαν την ιστορία ενός γκαφατζή πιτσιρικά ονόματι Γκάιμπρας Θρίπγουντ, που ήθελε να γίνει πειρατής. Ατέλειωτα βράδια πέρασα πάνω απ' την Amiga 500, προσπαθώντας να λύσω τους γρίφους, αλλάζοντας συνεχώς δισκέτες, και γελώντας δυνατά, συχνά μέχρι δακρύων, απ' τις απίστευτες ατάκες και τα τραγελαφικά στιγμιότυπα. Χάρη σ' αυτά τα παιχνίδια (και το περιοδικό Amiga Format που διάβαζα για να ενημερώνομαι γι' αυτά) έμαθα τα περισσότερα από τα αγγλικά που ξέρω, καθώς και την αξία της ατάκας, και σίγουρα και άλλα πιο βαθιά κι υποσυνείδητα πράγματα.
Πλέον τέτοια παιχνίδια δεν υπάρχουν μ' αυτή τη μορφή, θεωρούνται (και είναι) ξεπερασμένα, αλλά η νοσταλγία είναι πολύ σημαντικό πράγμα, οπότε μάντεψε: Όχι ένα, αλλά δύο Monkey Island πρόκειται να κυκλοφορήσουν σύντομα. Το ένα είναι το "The Secret of Monkey Island: Special Edition", που είναι το πρώτο παιχνίδι της σειράς με ολοκαίνουρια γραφικά, μουσική, interface και αφήγηση, αλλά και την επιλογή να το παίξεις ακριβώς όπως ήταν τότε. Θα κυκλοφορήσει σε λίγο ως digital download για PC, και στο Xbox Live. Δες το τρέιλερ:
Στις 7 Ιουλίου, δε, θα κυκλοφορήσει το ολοκαίνουριο "Tales of Monkey Island", κάτι σαν "Monkey Island 5", με νέα μορφή. Θα αποτελείται από πέντε "επεισόδια" που θα μπορείς να κατεβάσεις για PC και Wii (και που μπορείς να τα προπαραγγείλεις όλα μαζί σε DVD εδώ).
Θα αξίζουν τον κόπο; Ομολογώ ότι στα σχεδόν είκοσι χρόνια που έχουν περάσει από τότε που τα έπαιζα αυτά έχω συχνά επιστρέψει για να τα ξαναδώ (αν και όχι να τα ξαναπαίξω) με διάφορους emulators (δες το scummvm) στα πιο εξελιγμένα μηχανήματα που απέκτησα έκτοτε, για τους ίδιους λόγους που βλέπεις κλιπάκια απ' τους Απαράδεκτους στο YouTube. Αλλά δεν είμαι σίγουρος αν θα κατεβάσω οποιοδήποτε από τα δύο. Φοβάμαι ότι το μεν θα βαριέμαι να το ξαναπαίξω απ' την αρχή, το δε θα το εγκαταλείψω στον πρώτο εξωφρενικό γρίφο, γιατί δεν έχω την υπομονή που είχα ως πιτσιρικάς -και γιατί τα walkthrougs πια είναι μόνο ένα κλικ μακριά. Ποιος ξέρει όμως.
Η νοσταλγία είναι πολύ σημαντικό πράγμα.































