Το Ninja Blade ξεκινάει με τον ήρωα να πηδάει από ένα αεροπλάνο και, πέφτοντας στο Τόκιο αποκάτω, να σκοτώνει πετούμενα ζόμπι-τέρατα που έρχονται καταπάνω του. Και προσγειώνεται χωρίς αλεξίπτωτο και συνεχίζει ακολουθώντας ένα γιγάντο και φλεγόμενο τέρας πάνω σ' έναν ουρανοξύστη που καταρρέει. Η λέξη "εξωφρενικό" δεν αρκεί για να χαρακτηρίσει αυτά που συμβαίνουν στο Ninja Blade.

 

Το παιχνίδι σε βάζει στο ρόλο του Κεν Ογκάγουα, ενός μοντέρνου νίντζα που καλείται να σώσει το Τόκιο από μια πανδημία ενός ιού που μετατρέπει κάθε πλάσμα που προσβάλλει σε μαινόμενο τέρας κάθε μορφής και μεγέθους. Καθοδηγείς τον Κεν σε συγκεκριμένα επεισόδια τα οποία έχουν δύο μορφές: Στην μια λειτουργεί ως platform beat-em-up, κάτι σαν Prince of Persia, με τον ήρωα να κινείται σε ένα (γραμμικό) περιβάλλον σκοτώνοντας εχθρούς και λύνοντας (απλούς) γρίφους με τη βοήθεια τριών όπλων (κατάνα, βαρύ ξίφος και διπλά μαχαίρια) και ενός σούρικεν. Σε γενικές γραμμές κρατούν λίγο, και σε ποσοστό περίπου 50% αφορούν στην κατανίκηση ενός boss, που συνήθως είναι ένα γιγάντιο τέρας.

 

Η δεύτερη μορφή που παίρνει το gameplay εμφανίζεται κατά τη διάρκεια αυτων των μαχών, και σ' αυτή παρακολουθείς τον ήρωα να κάνει αδιανόητα πράγματα (να "σερφάρει" πάνω σε έναν πύραυλο που έχει εκτοξευθεί από ένα μεταλλαγμένο ελικόπτερο, ας πούμε, ή να αιωρείται πάνω σε μια γιγάντια σιδερένια μπαλα κατεδαφίσεων με την οποία θα λιώσει μια γιγάντια αράχνη, μην το ψάχνεις ). Πότε πότε εμφανίζεται στην οθόνη ένα γράμμα που σου λέει ποιο κουμπί να πατήσεις ώστε ο Κεν να κάνει μια συγκεκριμένη ενέργεια. Αν αργήσεις, χάνεις, και το παιχνίδι πάει λίγα δευτερόλεπτα πίσω για να ξαναδοκιμάσεις. Ακούγεται παλιομοδίτικο, αλλά είναι εύκολο, σου δίνει την ψευδαίσθηση ότι κάτι κάνεις για να πάει το παιχνίδι παρακάτω, και είναι το κομμάτι που μου άρεσε περισσότερο.

 

Γιατί, κακά τα ψέματα, το καλύτερο πράγμα στο Ninja Blade δεν είναι το gameplay. Δεν είμαι ο τύπος που παίζει Devil May Cry και τα τοιαύτα, οπότε πιθανότατα δεν είμαι ο κατάλληλος να κρίνω, αλλά το να ψάχνεις τους σωστούς συνδυασμούς πλήκτρων για να πετύχεις την σωστή επίθεση καθώς σου επιτίθεται ένα σκουλήκι ύψους 32 ορόφων δεν το βρίσκω και πολύ διασκεδαστικό. Και, ασφαλώς, το Ninja Blade δεν είναι και πολύ απαιτητικό σ' αυτό τον τομέα, μια χαρά το προχωράς απλά πατώντας τυχαία κουμπιά (αγαπημένη τακτική μου), αλλά αυτό που βρήκα αληθινά διασκεδαστικό ήταν η εξωφρενική ιστορία και τα απίθανα σκηνοθετημένα stunts που συμβαίνουν στην οθόνη.

 

Είναι φανταστικό να το βλέπεις, αλλά όχι και τόσο να το παίζεις. Όταν κάποια στιγμή έκανα το λάθος κι έκλεισα στο Xbox χωρίς να σώσω όταν πρέπει -με αποτέλεσμα να είμαι αναγκασμένος να ξαναπαίξω το κεφάλαιο που έπαιζα από την αρχή-, η απόφασή μου ήταν ακαριαία και πανεύκολη: Για να δω τί γίνεται παρακάτω, θα περιμένω την ταινία.

 

Συμπέρασμα: 6/10

Κυκλοφορεί για XBox 360