Μάλλον γι' αυτό τα "χώνει" τόσο πολύ στο δίσκο του.

Δες τα γρήγορα, πριν αλλάξουμε γνώμη.

Μας έδωσαν τις λίστες τους με τα καλύτερα της χρονιάς.

Ήταν μια καλή μουσική χρονιά (γιατί ποια δεν είναι, θα μου πεις).

Τίποτα δεν έβγαζε νόημα με το Max’s Kansas City. Κατ’ αρχήν δεν υπήρχε κανένας Max (ήταν απλά «κάποιος» που επινόησε ο Αμερικανός ποιητής Joel Oppenheimer, που ήταν φίλος του ιδιοκτήτη του club, Mickey Ruskin). Ούτε με το Kansas είχε καμία σχέση, αν εξαιρέσεις το ότι σέρβιρε rib-eye steaks.

Γιατί όχι, δεν χρειάζεται να ακούς μόνο φόλες, μέρες που είναι.

Ιδού ο δεύτερος - μετά τον Τζεφ Μπρίτζες - καλύτερος λόγος να δεις την ταινία.

Από «εκείνη» τη γνωστή διαφήμιση.

Και για πάντα θα είναι.