Για να καταλάβεις, το μηχάνημα στο οποίο θα τα έκανα όλα αυτά περιέχει επεξεργαστή Core 2 Duo τριών χρονών (δεν ήταν πολύ γρήγορος ούτε την εποχή του), 2GB μνήμη, και μια κάρτα γραφικών των 100-ευρώ-πριν-από-τρία-χρόνια. Ο Windows 7 Upgrade Advisor, ένα προγραμματάκι που μπορείς να βάλεις για να δει όλα σου τα μηχανήματα και να σου πει αν και πώς θα τρέχουν με τα Windows 7, μου είχε βγάλει πως εξαιτίας τις κάρτας γραφικών δεν θα έπαιζε το Aero, το γραφικό περιβάλλων των 7 με τα ντεγκραντέ και τις ημιδιαφάνειες και τις ομορφιές, αλλά δε με πείραζε. Βουρ στον πατσά:
Του πήρε περίπου μισή ώρα να κάνει αυτά που ήθελε να κάνει το λειτουργικό, αλλά μετά έκανε restart και κάποια πράγματα συνέβησαν πάρα πολύ γρήγορα:
-αναγνώρισε όλες τις συσκευές, ακόμα και τα wireless πληκτρολόγια και ποντίκια (είχα ενσύρματα standby) χωρίς να κάνω τίποτα. Δεν εγκατέστησα ούτε μισό driver.
-βρήκε μόνο του το ρούτερ και μπήκε στο Ίντερνετ, δεν χρειάστηκε να βάλω πουθενά settings.
-βρήκε το λάπτοπ (που έχει Windows 7 από τη μάνα του) και έστησε μόνο του ένα δικτυάκι ζητώντας μου μόνο να τα ζευγαρώσω με ένα password -μηδενική προσπάθεια. (Θυμήθηκα την προ ετών απόπειρά μου να φτιάξω δίκτυο με το ίδιο desktop και το παλιό λάπτοπ με XP. Έκλαψα λιγάκι).
-φόρτωσε κανονικά, με το Aero του και τα απ' όλα του. Ήταν ταχύτατο ακόμα και με ένα σωρό προγράμματα ανοιγμένα.
Και ξαφνικά, από ένα στριφνό PC που μερικές φορές αρνείτο να κλείσει, είχε αρχίσει να αργεί ακόμα και στις πιο απλές δουλειές και φόρτωνε από μόνο του ένα κάρο προγράμματα από τα δεκάδες που είχα συσσωρεύσει όλα αυτά τα χρόνια, βρέθηκα με κάτι που λειτουργεί σαν καινούριο. Σίγουρα το μεγαλύτερο μέρος της αλλαγής οφείλεται στο format, ότι τα έσβησα όλα και τα σάρωσα και δεν έμεινε ούτε ένα σκουπίδι απ' τα πολλά που είχα μαζέψει, αλλά το εντυπωσιακό ήταν το πόσο εύκολη και ανώδυνη ήταν η διαδικασία. Αυτό είναι το ζουμί. Δεν το πίστευα, τσιμπιόμουν. Κι ας μην ήταν εντελώς αψεγάδιαστη. Με το που ξεκίνησαν τα 7, ας πούμε, έβλεπαν κανονικά τους δύο εξωτερικούς σκληρούς δίσκους, αλλά όχι τον δεύτερο εσωτερικό -όπου τύχαινε να έχω τα backup. Με μια αναζήτηση στο Google βρήκα αμέσως το πρόβλημα (για κάποιο λόγο δεν είχε αναθέσει γράμμα στο "αόρατο" drive) και το έλυσα επιτόπου και τέλος. Μετά άρχισα σιγά σιγά να εγκαθιστώ απ' την αρχή τα προγράμματα που χρειαζόμουν, τα vlc και τα Firefox και τα Office και τα Photoshop (και τα καινούρια του Windows Live σαν το Movie Maker με το οποίο μοντάρω αυτά στο λάπτοπ). Το συνέδεσα ασύρματα και με το Xbox, που τώρα τρέχει τον Windows Media Player στο σαλόνι 15 μέτρα μακριά και παίζει φωτογραφίες, τραγούδια και βίντεο μέσω Wi-Fi.
Τα 7, όπως έχουμε πει, είναι ένα θαυμάσιο λειτουργικό με το οποίο θα κάνεις μια χαρά τη δουλειά σου χωρίς να είναι βαρύ/γκουμούτσα και χωρίς να σου σπάει τα νεύρα με συνεχή pop-up και στριφνές διαδικασίες που θα έπρεπε να γίνονται ευκολότερα, όπως το Mac OSX δηλαδή, απλά δεν χρειάζεται να πληρώσεις τετραψήφια νούμερα για το χρησιμοποιήσεις. Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα: Η αναβάθμιση από τα ΧP είναι το θέμα. Πανεύκολη, σε βαθμό που να θες να γράψεις πεντακόσιες λέξεις για το πόσο εύκολη ήταν.
Παρεμπιπτόντως, το μόνο πρόγραμμα που μου δημιούργησε πρόβλημα με τη στριφνή του συμπεριφορά, με τον "κλειστό" του χαρακτήρα και τη δύστροπη διαδικασία του backup μάντεψε ποιο ήταν.
Το iTunes.
