Ενώ όλοι περίμεναν ότι είχε έρθει ο καιρός να ανακοινώσουν το γάμο τους, η είδηση της σοβαρής κρίσης στη σχέση τους και ο χωρισμός τους, που υποτίθεται ότι δεν τον έχουν δημοσιοποιήσει ακόμα, έχει κάνει το γύρο των εντύπων και των τηλεοπτικών εκπομπών τις δύο τε­λευταίες εβδομάδες. Αλλά ο Γιάννης και η Έλενα δεν χώρισαν ποτέ, απλώς έπαψαν εδώ και καιρό να σχολιάζουν όσα λέγονται και γράφονται για εκείνους, και αποφάσισαν να ανατρέψουν τα δε­δομένα εκείνου του άγραφου νόμου που λέει πως όταν ένα ζευγάρι αποτελείται από δύο ανθρώπους όμορφους, επιτυχημένους και ερωτευμένους, το να παντρευτούν πολύ σύντομα είναι η μοναδική κατάληξη.

«Για μένα, η οικογένεια αποτελεί μια αισιόδοξη σκέψη. Είναι όμως κάτι που δεν έχει δρομολογη­θεί ακόμα. Ίσως επειδή σήμερα οι νέοι άνθρωποι επενδύουμε περισσότερο στην επαγγελματική μας αποκατάσταση και αφιερώνουμε το χρόνο και τις δυνάμεις μας στο να αντεπεξέλθουμε όσο κα­λύτερα γίνεται στις υποχρεώσεις μας. Έτσι λοιπόν, ζούμε την ομορφιά μιας σχέσης χωρίς να βιαζόμα­στε να ανέβουμε τα σκαλιά της εκκλησίας. Ένας γάμος έχει νόημα και ουσία όταν οι συνθήκες είναι ώριμες και νιώθει το ζευγάρι ότι θα πετύχει απόλυ­τα στο μεγάλο του βήμα» λέει η Έλενα κοιτώντας με στα μάτια, δίνοντας μια απάντηση σε όλους.

Τα χρόνια όμως περνούν, και η Έλενα, που λα­τρεύει τα παιδιά και είναι υπέρμαχος της οικογένει­ας, έχει βάλει ήδη τους στόχους της σχετικά με όλα αυτά: «Μεγάλη μου επιθυμία είναι να αποκτήσω μια μέρα πολλά παιδιά!». Έχει άραγε υπολογίσει τι σημαίνει οικογένεια και δουλειά ταυτόχρονα; Θα εγκατέλειπε την πολιτική της καριέρα; «Θα σταματήσω την πολιτική όταν οι Θεσσαλονικείς το επιλέξουν, όταν πάψουν να με εμπιστεύονται με την ψήφο τους. Οικογένεια και εργασία είναι ένας συν­δυασμός που εκατοντάδες γυναίκες έχουν φέρει εις πέρας. Γιατί όχι κι εγώ;».

Η Έλενα εδώ και τρεις μήνες τις περισσότερες ημέρες ζει στη Θεσσαλονίκη προσπαθώντας να ανταποκριθεί σε όσα επιθυμεί να αναλαμβάνει, χωρίς όμως να κάνει θόρυβο, και παλεύει με τον ίδιο της τον εαυτό για να γίνει ακόμα καλύτερη. Πώς ζει όμως όταν βρίσκεται στην πόλη της; «Περνάω πολλές ώρες στο πολιτικό γραφείο μου, όπου καταστρώνω τα σχέδιά μου τα πρωινά, επισκέπτομαι φορείς και υπηρεσίες για να κατα­γράψω τα προβλήματα και να τα μεταφέρω στο αρμόδιο υπουργείο. Περνάω τις μεσημεριανές ώρες στο γραφείο, όπου συζητώ με τους συνερ­γάτες μου επισταμένα για κάποια θέματα, μοιρα­ζόμαστε τις απόψεις μας, ακόμα και το φαγητό μας! Το απόγευμα καλούμαι να παραστώ σε διά­φορες εκδηλώσεις, κομματικές, κοινωνικές, πολι­τιστικές. Αργά το βράδυ με περιμένει πάντα αρκε­τό διάβασμα, μελέτη νομοσχεδίων αλλά και προ­ετοιμασία εργασιών για το Ανοιχτό Πανεπιστήμιο, στο οποίο σπουδάζω Ελληνικό Πολιτισμό».

Όλα καλά, αλλά πού χωράει η προσωπική ζωή; «Χωράει στη σκέψη, στην ψυχή και στις ελάχιστες κοινές ώρες με το σύντροφό μου, που αρκούν όμως για να με γεμίσουν ενέργεια, αγάπη και αισι­οδοξία» σχολιάζει με ειλικρίνεια και σπεύδει να μου απαντήσει γελώντας στο πώς αντιστέκεται στην περίφημη θεσσαλονικιώτικη διασκέδαση: «Μου λείπει, μου λείπει, μου λείπει!». Ένα από τα χαρακτηριστικά που τη συνοδεύουν είναι η διακρι­τικότητα και το πόσο πολύ προσέχει τις δηλώσεις της αλλά και τις συζητήσεις της στα πηγαδάκια της Βουλής. Οι άνθρωποι με τους οποίους μοι­ράζεται τα μυστικά της είναι ελάχιστοι φίλοι και, όπως λέει η ίδια, «με τους γονείς μου μοιράζομαι όλους τους προβληματισμούς μου, τις επιλογές μου, τις αποφάσεις μου. Με την αδελφή μου συ­ζητώ τα προσωπικά μου, τις ανησυχίες μου, ό,τι μπορείς να φανταστείς... Η Αντιγόνη ξέρει όλα μου τα όνειρα και τις επιθυμίες. Όσα θα ήθελα να συμβούν στη ζωή μου, αλλά και εκείνα που θέλω να αποφύγω».

Περισσότερα στο ΟΚ! που κυκλοφορεί.