Ο Ηλίας Πανταζόπουλος –hot male model των Ά90s, νυν μουσικός παραγωγός και μά­νατζερ κι ένας από τους πιο περιζήτητους εργένηδες της αθηναϊκής μητρόπολης– δεν ντρέπεται να ομολογήσει πως έχει «εθισμό στις γυναίκες. Κοινωνικό και σε­ξουαλικό. Ο πατέρας μου ήταν υπάλληλος σε μια κατασκευαστική εταιρία, ταξίδευε πολύ κι έτσι μεγάλωσα με γυναί­κες. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να είμαι κοντά στα γυναικεία πράγ­ματα και στο γυναικείο μυαλό. Από μικρός μέχρι και τώρα προτι­μώ τη γυναικεία από την αντρική παρέα και περνάω καλύτερα με τις γυναίκες απΆ ό,τι με φίλους».

Η Ρία Αντωνίου υπήρξε μεγάλος έρωτας και ένα σημαντικό κομμάτι της ζωής του τον τελευταίο χρόνο. Δεν θέλει να μιλήσει για το χωρισμό τους. «Δυστυχώς, όσο ση­μαντικό κομμάτι της ζωής σου και να είναι μια ερωτική σχέση, έρχεται κάποια στιγμή που τελειώνει. Έτσι είναι η ζωή. Πρέπει να δέχεσαι τη φυσική νομοτέλεια των πραγ­μάτων και να βλέπεις κάθε τέλος σαν αρχή για κάτι άλλο». Τώρα, πάντως, αν έκανε status update στο facebook, θα δήλωνε «χωρισμένος και μεταξύ σχέσεων – αλλά δεν βιάζομαι ιδιαίτερα για την επόμενη». Έχει κάτι να σχολιάσει για το περίφημο «σκάνδαλο» με τις γυμνές φωτογραφίες; «Ήταν μια άτυχη στιγμή της Ρίας. Προ­σωπικά, είμαι σίγουρος πως δεν ήταν κάτι στημένο. Τι να πω, εμένα μου άρεσαν. Αν με ρωτάς αν αιτία του χωρισμού μας ήταν οι φωτογραφίες, σου απαντώ “βεβαίως όχι” – μόνο ένας κομπλεξικός θα χώριζε γιΆ αυτόν το λόγο. Ο λόγος του χωρισμού μας, τώρα που το σκέφτομαι, δεν ήταν ένας, αλλά πολλοί».

Κι ωστόσο, σε μια από τις πιο «μεγάλες» στιγμές του, είχε δηλώσει πως «είμαι εδώ για να κερδίζω: ευχαρίστηση, λεφτά, επιτυχία, επικοινωνία, καύλα, γέλιο, λάμ­ψη». Δεν το παίρνει πίσω. «Το έχω πει και ισχύει γιατί αυτά προσφέρω κι εγώ στους άλλους. Παίρνω αλλά και δίνω – δεν έχει πλάκα να παίρνεις μόνο. Εγώ περνάω κα­λά όταν ξέρω ότι με χρειάζονται. Αν για κάποιον δεν είμαι χρήσιμος, όσο είναι ο άλλος για μένα και ακόμα περισσότερο, απομακρύνομαι μόνος μου». Σκοτεινές στιγμές δεν έχει; «Όχι, έχω όμως εφιάλ­τες. Όλων των ειδών. Περίπου 3-4 φορές το μήνα ζω μια κόλαση στον ύπνο μου».

Περισσότερα στο DownTown που κυκλοφορεί.