Σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη στο «BHMagazino», η Χάρις Αλεξίου μίλησε για τους φόβους, τις φιλίες, το δράμα αλλά και το τραγούδι στη ζωή της.

 

Τι φοβάται περισσότερο:

«Πολλά πράγματα μπορεί να με φοβίζουν. Η σκέψη ότι μεγαλώνουμε, ότι φτάνουμε στο τέλος. Όμως νομίζω ότι τελικά εκείνο που μας οδηγεί στη ζωή είναι η πάλη να κρατηθούμε στο φωτεινό κομμάτι του εαυτού μας. Είναι ωραίο να αποδεχθείς ότι θα ζεις και με τους φόβους σου, ωστόσο θα κοιτάς προς το φως, και όχι προς το σκοτάδι. Τι φοβάμαι πιο πολύ; Τη μια μέρα μπορεί να φοβάμαι ότι θα χάσω το αεροπλάνο, την άλλη ότι δεν με αγαπάει κανείς και ότι θα μείνω μόνη. Οι φοβίες και οι φόβοι μας αλλάζουν συνεχώς».

 

Έχει πέσει στην παγίδα της αλαζονείας, λόγω της μεγάλης επαγγελματικής της επιτυχίας;

«Ποτέ δεν ένιωσα άτρωτη. Αντιθέτως, όταν έρχεται η μεγάλη επιτυχία και σε εκθειάζουν όλοι, χάνεις τη γη κάτω από τα πόδια σου. Εγώ τουλάχιστον αυτό έπαθα. Ειδικά εμείς οι Έλληνες που είμαστε λαός πληθωρικός, υπερβολικός στις αντιδράσεις του, φτάνουμε εύκολα στην υπερβολή. Εκεί, όταν μου λένε πράγματα που ξεφεύγουν από το μέτρο, θέλω να το βάλω στα πόδια. Δεν είμαι Μεσσίας. Δεν είναι στη φύση του καλλιτέχνη να νιώθει άτρωτος, είναι το πιο ευάλωτο πλάσμα στον κόσμο».

 

Πώς περνά το χρόνο της με τους φίλους της:

«Έχω πάρα πολλές φιλίες. Μας αρέσει πολύ να παίζουμε επιτραπέζια. Έχω καλές φίλες που είναι εξπέρ στο "Taboo", εγώ είμαι όμως καλή στο "Scrabble". Χάνω συνήθως στο τάβλι. Κερδίζω όμως καμιά φορά τον αδελφό μου που είναι μέγας ταβλαδόρος, έχει πολλά ταβλαντάν, όπως λένε οι γνωρίζοντες. Πηγαίνουμε επίσης στο θέατρο, και κάνουμε πολλές εκδρομές».

 

Η απάντησή της στην ερώτηση του δημοσιογράφου αν η μοναξιά είναι αποτέλεσμα συμπτώσεων ή επιλογή:

«Όλα μπορεί να είναι. Δεν έχω απάντηση, ούτε θα ήθελα να βγάλω λόγο. Δεν είναι ότι δεν έχω νιώσει μοναξιά, για τ’ όνομα του Θεού, έχω νιώσει και έχω κλάψει κιόλας και το έχω πει: "Ω, είμαι μόνη μου". Την άλλη στιγμή, όταν είμαι γεμάτη φως, λέω "Τι βλακείες, η μοναξιά, τι εγωισμός"».

 

Το πάθος με το οποίο έχει ερμηνεύσει πολλά δραματικά τραγούδια στην καριέρα της, αντικατοπτρίζει την πραγματική αντιμετώπιση της ζωής από μέρους της;

«Για να είμαι ειλικρινής, έχω υπάρξει βασίλισσα του δράματος. Τώρα γελάω, με κοροϊδεύω ή με ακούω σε κανένα τραγούδι και λέω "Άσε μας, κοριτσάκι μου". Είναι όμως ωραίο να έχει κάνει κάποιος μια διαδρομή και να χαίρεται που μεγαλώνει ζωντανά, χωρίς να γερνάει».