12.12.2009 |

Νατάσα Θεοδωρίδου:
Δεν θα σου πω για το πρώτο μου εξώφυλλο, αλλά για την πρώτη μου συνέντευξη στο Down Town που δεν θα ξεχάσω ποτέ. Δεν είχα πολλούς μήνες που είχα κατέβει στην Αθήνα, οι Χάντρες μόλις είχαν ανοίξει και σημειώναμε ανέλπιστη επιτυχία. Ήμουν πολύ ευτυχισμένη τότε, κι ας μη με ήξερε ακόμη κανείς. Θυμάμαι λοιπόν να μιλάω με τον Πάνο Ζόγκα σε ένα café στην Τσακάλωφ. Ήταν πολύ σημαντικό τότε να σου ζητήσει συνέντευξη το Down Town –δεν είχα καν δίσκο εκείνη την εποχή–, γιατί ήταν –και είναι– ένα πολύ καλό περιοδικό και φυσικά έχω κρατήσει μέχρι σήμερα το συγκεκριμένο τεύχος».
«Δέχτηκα με χαρά να κάνω το πρώτο μου εξώφυλλο με το Down Town, γιατί είναι ένα από τα αγαπημένα μου περιοδικά. Ήταν ένα εξώφυλλο λίγο παρακινδυνευμένο, μιας και η ιδέα της ‘‘τρελής’’ Παπανικολάου (στιλίστρια στο Είσαι το Ταίρι Μου και πολύ φίλη μου) ήταν να φωτογραφηθώ έτσι. Με μαγιό. Ήρθε και μου είπε ‘‘Αυτό θα βάλεις’’. Και της απάντησα ‘‘Τι θα βάλω σε ρώτησα, κορίτσι μου, όχι τι θα βγάλω’’. Επειδή όμως ερχόμουν από μια δουλειά που έθιγε αυτό το θέμα του ρατσισμού της εξωτερικής εμφάνισης και επειδή στη σειρά έκανα μια γυναίκα τελείως απενοχοποιημένη μ’ αυτό το θέμα είπα “εντάξει, ας το κάνουμε”».
«Όταν με είχατε πάρει τηλέφωνο για να σας δώσω συνέντευξη, είχα σκεφτεί ότι είναι ο κολλητός μου και μου κάνει πλάκα. Νομίζω μάλιστα ότι σας είχα πει “καλά, καλά, θα το σκεφτώ και θα σας απαντήσω”. Εσείς επιμείνατε. Με είχαν πάρει και από το κανάλι τηλέφωνο, κατάλαβα ότι είχα κάνει μαλακία και σας κάλεσα πίσω. Αισθανόμουν τρομερό άγχος. Εννοείται ότι με ρωτούσατε για τα προσωπικά μου, εγώ ντρεπόμουν, απαντούσα ό,τι να ’ναι, έχανα τα λόγια μου, πάθαινα διάφορα»
Περισσότερα στο DownTown που κυκλοφορεί.