14.11.2009 19:10

Χρήστος ΧατζηγιαννάκηςΧρήστος Χατζηγιαννάκης
(όλα τα κείμενά του)
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Ρόμπι Γουίλιαμς

Περιγράφει αποκλειστικά στο DownTown πώς σώθηκε από την κόλαση των ναρκωτικών

Ρόμπι Γουίλιαμς
Φέτος το όνομά του είναι και πάλι στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας –με αφορμή την κυκλοφορία του νέου του άλμπουμ «Reality Killed the Video Star»– και χωρίς να συνδεθεί ούτε λεπτό με παραισθησιογόνες ουσίες, on stage λιποθυμίες, κραιπάλες και αλκοόλ. Δεν υπάρχει αμφιβολία: Ο Ρόμπι Γουίλιαμς έχει περπατήσει στην πιο σκοτεινή πλευρά του δρόμου κι από εκεί πίσω για να μας πει τις εμπειρίες του. Η συνέντευξη είχε κανονιστεί πριν από δύο εβδομάδες περίπου. Η μέρα και η ώρα ήταν φιξαρισμένη και μόλις έφτασε σήκωσα το ακουστικό και σχημάτισα το νούμερό του.

 

Πώς νιώθεις που είσαι και πάλι στην επικαιρότητα με ένα άλμπουμ και ένα single, το «Bodies», που και πουλάει και αρέσει πολύ;

Απίστευτα τυχερός αλλά και λίγο αμήχανος. Σαν να έλειψα από όλο αυτό το πράγμα για πολύ καιρό. Υπήρξαν ημέρες που νόμιζα πως δεν θα μπορούσα ποτέ να τραγουδήσω και να χαρίσω χαρά σε κανέναν.

 

Πριν από δυόμισι περίπου χρόνια, έφτασες στα όριά σου. Θυμάμαι που είχα φίλους στην Αγγλία, οι οποίοι μου τηλεφωνούσαν καθημερινά και μου έλεγαν πως ο τρόπος με τον οποίο αναφέρονταν σε σένα σε μερικά κανάλια ήταν σαν να ήσουν νεκρός.

Όντως, συνέβησαν πολλά απαίσια πράγματα εκείνη την περίοδο. Βρέθηκα στην ίδια γαμημένη κατάσταση που ήμουν στα 17 μου. Αν συνέχιζα, πιστεύω πως θα είχα πεθάνει από καρδιακή προσβολή. Υπήρχαν ημέρες που το αριστερό μου χέρι μούδιαζε και το στήθος μου έκανε συσπάσεις. Αυτό είναι ένα σημάδι πως πας κατά διαόλου. Και δεν χρειάζεται καν να σΆ το πει γιατρός.

 

Πότε άρχισες τα σκληρά ναρκωτικά;

Από πολύ νωρίς. Από τότε που ήμουν μόλις 16. Σταδιακά εξαρτήθηκα από την κοκαΐνη και την ηρωίνη. Στα 19, θυμάμαι χαρακτηριστικά, είχα πάει στα βραβεία του MTV και πριν ανέβω στη σκηνή είχα πάρει εφεδρίνη, κοκαΐνη και Ecstasy. Όχι ξεχωριστά. Όλα αυτά μαζί.

 

Τι ήταν αυτό τελικά που σε «κλότσησε» και είπες «Δεν πάει άλλο»;

Ήταν η μέρα των 33ων γενεθλίων μου, όταν αποφάσισα να μπω στο κέντρο αποτοξίνωσης – με την προτροπή του ατζέντη μου. Εκείνες τις ημέρες ένιωθα πως ήμουν πολύ κοντά στο θάνατο. Δεν έχω νιώσει ποτέ ξανά πιο κοντά στο θάνατο. Έπεφτα για ύπνο και έβλεπα το νεκρό παππού μου να με επισκέπτεται σπίτι μου και να μου χαμογελάει πονηρά. Ξυπνούσα ιδρωμένος και σκεφτόμουν «Αυτό είναι πραγματικά άσχημο σημάδι». Έτσι αποφάσισα να πάω σε κέντρο αποτοξίνωσης. Δεν ήθελα με τίποτα να καταλήξω σαν την ¶ννα Νικόλ Σμιθ ή τον Χιθ Λέτζερ γιατί όλοι το έχουν πληρώσει. Και ο Μάικλ Τζάκσον το πλήρωσε ακριβά. Εγώ ήθελα να ζήσω, να παντρευτώ, να αποκτήσω παιδιά, να βλέπω τον ήλιο και τη βροχή και τις ειδήσεις και το «Sex and The City» και τα παιχνίδια της Μάντσεστερ. Καταλαβαίνεις τι εννοώ; Έτσι δεν είναι;

 

Έχεις πει πως σημαντικό ρόλο για την «επανένταξή» σου έπαιξε και η ¶ιντα (η 30χρονη Αμερικανίδα ηθοποιός ¶ιντα Φιλντ είναι εδώ και δύο χρόνια η σύντροφος του Ρόμπι).

Εννοείται, η ¶ιντα είναι το μεγαλύτερο ως τώρα δώρο στη ζωή μου. Διασκέδαζα με το να είμαι single και να πηδάω από εδώ κι από εκεί και ξαφνικά έρχεται αυτή η γυναίκα και φέρνει τα πάνω κάτω. Με το που τη γνώρισα, η ζωή μου απέκτησε και πάλι νόημα. Μαζί της δεν ένιωσα μεγαλύτερος, ένιωσα ωριμότερος, έτοιμος να αποδεχτώ την ευθύνη της μονογαμίας, της συντροφικότητας και του να είσαι «κλειδωμένος» με το σώμα και την καρδιά μιας και μόνο γυναίκας.

 

Ο γάμος είναι στα σχέδιά σας ;

Η αλήθεια είναι ότι εγώ ήδη έκανα πρόταση γάμου, αλλά εκείνη αρνήθηκε. Οι γονείς της είναι χωρισμένοι και στο μυαλό της η λέξη «γάμος» ισοδυναμεί με «στενοχώρια», «πόνο», «μιζέρια». Αλλά πού θα μου πάει, θα την πείσω.

 

Περισσότερα στο DownTown που κυκλοφορεί.


 
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
ΙΧΘΥΕΣ
19/02-20/03
Νέο ξεκίνηµα και νέες δραστηριότητες θα σας βάλουν στην πρίζα να δραστηριοποιηθείτε αλλά και να κάνετε σοβαρά ξεκαθαρίσµατα για τη...
 
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ