Μετά τη φρικτή δολοφονία του πιτσιρικά από τον μπάτσο, η χώρα φλέγεται από τα επεισόδια. Θα πίστευε κανείς ότι ζούμε μια επανάσταση, έναν ξεσηκωμό των καταπιεσμένων, σαν τις ταραχές στο Λος Άντζελες  το '92, ή τις πιο πρόσφατες στο Παρίσι. Υπάρχει όμως μια ουσιαστική διαφορά. Γιατί στο Παρίσι ξεσηκώθηκαν οι φτωχοί μετανάστες. Στο Λος Άντζελες εξαγριώθηκαν οι μαύροι. Εδώ ξεσηκώθηκαν και τα σπάνε κουκουλοφόροι εγκληματίες χωρίς καμία ιδεολογική ταυτότητα ή πραγματική αιτία. Μια αφορμή μόνο χρειάζονταν για να αρχίσουν να σπάνε και να καταστρέφουν. Το παιδάκι που σκοτώθηκε τους έκατσε μια χαρά. Και τώρα ζούμε μια επανάσταση της βλακείας. 

 

Αν έχουνε ματώσει τα αφτιά σου από τις μαλακίες που ακούς στα παράθυρα, διάβασε μερικές διαπιστώσεις κάπως πιο ψύχραιμες: 

 

1. Η Ελληνική Αστυνομία είναι ένας φορέας τραγελαφικά ανίκανος - όπως όλοι οι φορείς του ελληνικού Δημοσίου. Οι Έλληνες αστυνομικοί είναι ανεκπαίδευτοι και ανεπαρκείς (αξιοκρατία και αξιόπιστος έλεγχος των ικανοτήτων τους δεν υπάρχει), ενώ φυσικά η διαφθορά είναι παρούσα σε κάθε επίπεδο, από τις μεταθέσεις μέχρι τις σκοτεινές συναλλαγές με τον υπόκοσμο. Εξάλλου, λόγω της φύσης του επαγγέλματος, η Αστυνομία προσελκύει ακροδεξιούς και τραμπούκους, χωρίς να έχει τους ελεγκτικούς μηχανισμούς για να τους εκπαιδεύσει και να τους επιμορφώσει, ή να τους απορρίψει. Τα προβλήματά της είναι παρόμοια με τα προβλήματα κάθε Εφορίας, κάθε ΙΚΑ, κάθε άλλης δημόσιας υπηρεσίας. Μόνο που στις Εφορίες δεν έχουνε όπλα.

 

2. Όπως όλες οι κοινωνίες, η ελληνική φιλοξενεί στους κόλπους της ψυχοπαθολογικά ασθενείς ανθρώπους (πώς μεταφράζεται το "sociopath" στα ελληνικά;) που λόγω γονιδίων, κοινωνικού περιβάλλοντος και ανατροφής οδηγούνται αναπόφευκτα στο έγκλημα. Το μόνο που χρειάζονται είναι η αφορμή, γι' αυτό φοράνε έναν ιδεολογικό μανδύα και εγκληματούν φορώντάς τον - είπαμε, είναι ψυχοπαθολογικές περιπτώσεις. Έχουμε τους "αναρχικούς" λοιπόν, ή τους "οπαδούς", ή τη "17 Νοέμβρη", που δεν έχουνε καμία διαφορά: Είναι κοινοί εγκληματίες τους οποίους η Αστυνομία είναι ανίκανη να εμποδίσει (βλέπε 1). Επειδή ως λαός δεν είμαστε και πολύ σαΐνια, μερικές φορές χάφτουμε και τους μανδύες τους ως αιτία, όχι απλά ως αφορμή. Αυτή η βλακώδης συμπεριφορά από μέρους μας, μια άλλη μορφή του "έλα μωρέ τώρα", είναι επικίνδυνη, γιατί τους γεμίζει με θάρρος. Τους κάνει να πιστεύουν το ίδιο τους το παραμύθι. Έτσι καίνε δεκαπέντε πόλεις, έτσι σφάζονται μετά από αγώνες βόλεϊ. 

 

3. Μετά τη δολοφονία του παιδιού, το dynamic duo Παυλόπουλος-Χηνοφώτης παραιτήθηκαν, μα οι παραιτήσεις τους δεν έγιναν αποδεκτές. Εδώ που τα λέμε, δεν έφταιγαν που ο μπάτσος αποφάσισε να γίνει φονιάς σαββατιάτικα. 24 ώρες αργότερα, όμως, καθώς οι μεγαλύτερες ελληνικές πόλεις έχουν παραδοθεί στη βία και στη φωτιά, κι ενώ οι ανεκδιήγητοι μπάτσοι παρακολουθούν "ψύχραιμα", φταίνε. Τώρα είναι που παραιτείται ο πολιτικός, ο ανίκανος μεν, αξιοπρεπής δε.   

 

4. 25 χρόνια μετά τον Καλτεζά που δολοφόνησε ο Μελίστας, διαπιστώνει κανείς πως η ελληνική κοινωνία όχι απλά δεν προχώρησε προς τα μπρος, αλλά είναι πολύ πιθανό να είναι ακόμα πιο βλαμμένη. Απομένει να το δούμε στην πράξη: Τότε η 17Ν είχε απαντήσει δολοφονώντας έναν αστυνομικό και τραυματίζοντας δεκατέσσερις. Και τότε ο αστυνομικός Μελίστας είχε φάει δυόμισι χρόνια φυλάκιση πρωτόδικα. Στο Εφετείο αθωώθηκε. 

 

Για να δούμε τι θα γίνει τώρα.