Ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζαμε όταν πήγαινα πανεπιστήμιο, πριν από καμιά δεκαετία, ήταν ότι η σχολή μου είχε τα χάλια της. Σπουδάζαμε για 4 (και βάλε) χρόνια Βιολογία, κι όταν τελειώναμε αποκτούσαμε ένα πτυχίο που δεν χρησίμευε πουθενά. Το πρόβλημα είναι ότι από τότε κιόλας (και αντίθετα με την εποχή που ιδρύθηκε η σχολή) η «Βιολογία» ως έννοια περιλάμβανε μισή ντουζίνα συγγενικές αλλά καθαρά διακριτές επιστήμες, όπως τη Γενετική, την Οικολογία, τη Βοτανική, τη Ζωολογία, την Ωκεανογραφία και όλες τις παραφυάδες τους. Στο πανεπιστήμιο αποκτούσαμε μια γενική θεώρηση όλων αυτών, και μετά έπρεπε υποχρεωτικά να ακολουθήσουμε μεταπτυχιακές σπουδές για να γίνουμε οτιδήποτε συγκεκριμένο. Αυτή ήταν μια κατάσταση που μας την έσπαγε. Θέλαμε περισσότερη εξειδίκευση.
Κάποια στιγμή, τέθηκε το θέμα της διάσπασης της σχολής σε τέσσερις νέες κάποια στιγμή στο κοντινό μέλλον.
Κι εμείς τότε κάναμε κατάληψη.
Καταλάβαμε, βλέπετε, ότι δεν μας συνέφερε καθόλου να τελειώσουμε τη σχολή και μετά χρόνια μεταπτυχιακών, για να βρεθούμε στην αγορά εργασίας αντιμέτωποι με τους μελλοντικούς απόφοιτους των τεσσάρων νέων, σύγχρονων σχολών. Μας συνέφερε να μείνει η σχολή μία και αφηρημένη. Αφού μπήκαμε εμείς στο λούκι, θα έπρεπε από εδώ και πέρα να μπαίνουν όλοι. Μας συνέφερε να μείνουν όλα ίδια και αμετάβλητα, τουλάχιστον μέχρι να βγούμε στη σύνταξη. Ναι, μπορεί να ακούγεται ηλίθιο το ότι κάναμε κατάληψη για να διαμαρτυρηθούμε που ένα αίτημα δικό μας (και της λογικής) γινόταν πραγματικότητα, αλλά με τα χρόνια είχαμε αρχίσει να διαπιστώνουμε ότι η έννοια «συμφέρον» είναι σημαντικότερη από την έννοια «λογική», ειδικά στη χώρα μας. Και εξάλλου, οι λαμογιο-επαναστάτες δεν έχουν ιδιαίτερα ανεπτυγμένη την αίσθηση της ειρωνείας.
Μια νέα γενιά λαμογιο-επαναστατών κάνουν κατάληψη αυτό τον καιρό και διαδηλώνουν στους δρόμους για την αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος, σύμφωνα με την οποία θα νομιμοποιείται και στην Ελλάδα η ίδρυση ιδιωτικών Πανεπιστημίων. Το επιχείρημα που χρησιμοποιούν στην τηλεόραση και στα πανό είναι η υπεράσπιση της «Δωρεάν Παιδείας», αλλά ακόμα και οι ηλίθιοι καταλαβαίνουν ότι αυτό δεν στέκει και πολύ, κυρίως επειδή υπάρχουν ήδη ιδιωτικά νηπιαγωγεία, δημοτικά, γυμνάσια και λύκεια, κι αυτό δεν έχει εμποδίσει καθόλου τη λειτουργία και των δημόσιων σχολείων, έτσι η έλευση των ιδιωτικών πανεπιστημίων καθόλου δεν θα απειλήσει με λουκέτο τα πολυάριθμα δημόσια. Ο πραγματικός λόγος που διαδηλώνουν οι φοιτητές είναι ο ίδιος για τον οποίο κάναμε καταλήψεις κι εμείς παλιά: Η εμφάνιση ιδιωτικών πανεπιστημίων δεν τους συμφέρει. Πιστεύουν ότι σε πέντε χρόνια το πτυχίο τους θα έχει μικρότερη αξία από αυτή που έχει σήμερα, επειδή τα ιδιωτικά, με τα υποτίθεται μυθώδη κεφάλαια που θα έχουν από πίσω, θα είναι πολύ καλύτερα και θα προσφέρουν πολύ καλύτερη εκπαίδευση στους βαθύπλουτους φοιτητές τους. Τα κίνητρά τους είναι καθαρά ωφελιμιστικά, και σε καμία περίπτωση δεν ενδιαφέρονται για το επίπεδο της Παιδείας στη χώρα ή οτιδήποτε άλλο αφηρημένο και αλτρουιστικό.
Είναι προφανές άλλωστε, ότι οι φοιτητές είναι de facto αντίθετοι με οποιαδήποτε μεταρρύθμιση. Γιατί μεταρρύθμιση σημαίνει καλύτερα πτυχία για τους επόμενους φοιτητές, άρα μικρότερη αξία των δικών τους στην αυριανή αγορά εργασίας. Στην ουσία δεν έχουν καμία διαφορά από τους υπαλλήλους της Ολυμπιακής που απεργούν για τα κεκτημένα τους προνόμια, την ώρα που τα κεκτημένα τους προνόμια βουλιάζουν την εταιρία στο χάος.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η αντίδρασή τους είναι εντελώς απροκάλυπτη. Το ότι οι φοιτητές (και μαζί τα κόμματα που συμμετέχουν στο πανηγύρι για ψηφοθηρικούς λόγους) επικαλούνται την υπεράσπιση της Δωρεάν Παιδείας (με κεφαλαία) δεν είναι απλώς λαϊκισμός για να συγκινηθεί ο άσχετος πολίτης του καναπέ -είναι υποκρισία. Γιατί η ανώτατη παιδεία δεν είναι ούτε κατά διάνοια δημόσια ή δωρεάν. Θα ήταν, αν τα σύνορα της χώρας ήταν κλειστά και απ' έξω δεν υπήρχε τίποτα. Αλλά δεν είναι, έτσι 50.000 Έλληνες κάθε χρόνο τα περνάνε και οι περήφανοι γονείς τους πληρώνουν για να σπουδάσουν σε πανεπιστήμια στο εξωτερικό. Η Δημόσια Δωρεάν Ανώτατη Παιδεία στην Ελλάδα δεν είναι μονόδρομος, είναι απλά μια επιλογή. Αν το παιδί δεν περάσει στις πανελλήνιες, ο γονιός θα το στείλει να πάει να γίνει γιατρός στη Βουλγαρία. Αν τελειώσει στην Ελλάδα, θα πάει για μεταπτυχιακά στην Αμερική ή στην Αγγλία. Αυτοί οι ίδιοι που διαδηλώνουν για τη δωρεάν παιδεία και μιλάνε σαν wannabe γραμματείς της ΟΝΝΕΔ στις τηλεοράσεις, για μεταπτυχιακά στο εξωτερικό προετοιμάζονται. Η Ελλάδα δεν είναι Βόρεια Κορέα, αποκλεισμένη από τον κόσμο. Με την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων στη χώρα απλά θα προσφέρονται λίγο περισσότερες επιλογές στα παιδιά που θέλουν να σπουδάσουν και ίσως, ίσως λέμε, έτσι να φεύγουν κάπως λιγότερα φράγκα από τη χώρα -αν και με το ψώνιο που έχει ο Έλληνας γονιός με τα παιδιά του, χλωμό μου φαίνεται κι αυτό.
Γι' αυτό καλό θα είναι να χαλαρώσουν λίγο τα φοιτητόπαιδα στους δρόμους και τις καταλήψεις. Όσο και να μας πουλάνε «αγώνες» για τη «δωρεάν παιδεία», καταλαβαίνουμε ότι στην πραγματικότητα για την πάρτη τους γκρινιάζουν, όπως θα γκρινιάζουν σε μια 15ετία επειδή δεν μονιμοποιούνται στο δημόσιο, ή σε 40 χρόνια επειδή δεν τους μπήκε το ΕΚΑΣ. Αυτοί είναι οι Έλληνες, άλλωστε, αυτό κάνουν: Κατεβαίνουν στο δρόμο και γκρινιάζουν.
Ίσως να φταίει που έχουμε τόσο ωραίο κλίμα.
