Σύμφωνα με έρευνα της ΓΣΕΕ, το 30% των Ελλήνων ηλικίας 30-40 ετών έχουν φτάσει μέχρι το Γυμνάσιο και μετά τέλος το σχολείο. Το παράτησαν. Οι μισοί από αυτούς δεν έχουν πάει ούτε Γυμνάσιο, τα παράτησαν στο Δημοτικό. Αυτά τα νούμερα τα βρίσκω συγκλονιστικά, και ταυτόχρονα εξηγούν πολλά πράγματα για την εικόνα της Ελλάδας σήμερα. 

 

Σκέψου του λίγο αυτό, διανοήσου το μέγεθος: Περπατάς στο Σύνταγμα, ας πούμε, ρίχνεις μια ματιά τριγύρω, και ξέρεις ότι ένας στους τρεις ανθρώπους που βλέπεις δεν έχει τελειώσει το Λύκειο. Σίγουρα, η ευφυία δεν είναι ευθέως ανάλογη της μόρφωσης, και οπωσδήποτε δεν θέλω να το πάρετε ως ρατσιστικό ή ελιτίστικο αυτό που γράφω, αλλά είναι ελαφρώς σοκαριστικό να συνειδητοποιείς με νούμερα και ντοκουμέντα ότι ένα ικανό ποσοστό του πιο δραστήριου κομματιού της κοινωνίας στην οποία ζεις είναι λειτουργικά αμόρφωτο. 

 

Προσωπικά η ιδέα μιας οικογένειας που αφήνει το παιδί να παρατήσει το σχολείο στα 14-15 μου είναι αδιανόητη, αλλά σ' αυτή τη ζωή ο καθένας ζει μέσα σε μια  φούσκα που αποκλείει τον υπόλοιπο κόσμο απ' έξω, και προφανώς οικογένειες τέτοιες υπάρχουν εκεί έξω, και είναι πάρα πολλές. Όπως σημειώνει η έρευνα, το ποσοστό των παιδιών που εγκαταλείπουν το σχολείο στο Δημοτικό φτάνει το 25% σε περιοχές όπως η Ζάκυνθος, οι Κυκλάδες, ή τα ορεινά του νομού Ρεθύμνου. Τα παιδιά εκεί παρατάνε τα μαθήματα γιατί αισθάνονται ότι δεν έχουν τίποτα να τους προσφέρουν, και ασχολούνται με τουριστικές δουλειές. 

 

Σύμφωνοι, το ελληνικό σχολείο είναι για τα μπάζα, και η δημόσια δωρεάν παιδεία είναι ένα ανέκδοτο (οι Έλληνες γονείς έδωσαν τη σεζόν 2004-2005 4,3 δις ευρώ για την παραπαιδεία), αλλά αυτό δεν είναι άλλοθι: Όποιος δεν πηγαίνει σχολείο δεν αποκτά γνώσεις που είναι εντελώς αδύνατο να βρει αλλού, στο εργασιακό του περιβάλλον, ας πούμε, ή στην ευρύτερη κουλτούρα. Το σχολείο, ακόμα κι αυτή η παρωδία σχολείου που έχουμε, μπορεί να μην αναπτύσσει την κριτική σκέψη των παιδιών (αλλά αυτή μπορούν να την αναπτύξουν και εκτός), αλλά τουλάχιστον έχει να τους προσφέρει τις γνώσεις, τη γυμνή πληροφορία, που θα τους βοηθήσει να αποκτήσουν μια προοπτική για τον τρόπο που βλέπουν τον κόσμο, μια ευρύτητα πνεύματος που δεν μπορεί να κατακτηθεί αλλιώς.

 

Δεν θα γράψω άλλα για την αξία του σχολείου, είναι γελοίο θέμα συζήτησης.

 

Αυτό που γίνεται προφανές όμως είναι οι συνέπειες. Αναρωτιέσαι ποιός είναι ο μαλάκας που παρκάρει στις ράμπες για τους ανάπηρους, ή μπροστά στο πάρκιν του σπιτιού σου; Αναρωτιέσαι ποιος βλέπει τις τηλεοπτικές σειρές του Χάρη Ρώμα; Ποιος θαυμάζει το Γιώργο Τράγκα; Αναρωτιέσαι από που βγαίνει αυτό το συγκλονιστικό ποσοστό που εκλέγει τα ίδια διεφθαρμένα κόμματα εδώ και 25 χρόνια;  Ε, να ένα μέρος του. Είναι οι άνθρωποι που εσύ, που έχεις Ίντερνετ, δεν βλέπεις ποτέ πουθενά. Δεν είχες ιδέα ότι υπάρχουν ή ότι είναι τόσοι πολλοί. Έ, υπάρχουν. Είναι οι αμόρφωτοι.