Γονείς, κλειδώστε τα γκουμπιούτερ των παιδιών σας! Το Ίντερνετ παραμονεύει, έτοιμο να τα τυλίξει στα ψηφιακά του πλοκάμια. Οι δαιμόνιοι ρεπόρτερ (έκαναν και ρεπορτάζ σε Ίντερνετ Καφέ!) της Ελευθεροτυπίας έγραψαν όλη την αλήθεια, στο κεντρικό σαλόνι του φύλλου της Παρασκευής. 

 

Πρώτα έσκασα στα γέλια, μετά άρχισα να το σκέφτομαι και να εκνευρίζομαι.

 

Χρησιμοποιώντας το παραδοσιακό λεξιλόγιο του άσχετου που δεν έχει ιδέα για ποιο πράγμα μιλάει, αλλά είναι σίγουρος ότι πρόκειται για κάτι πολύ πολύ τρομαχτικό και επικίνδυνο, η Ελευθεροτυπία αναμάσησε την περασμένη Παρασκευή τη μπούρδα περί εθισμού στο Ίντερνετ που παραμονεύει και σπρώχνει τα παιδιά μας στην αυτοκτονία. Γράφει, μεταξύ άλλων: 

 

"Πάνω από το 18% των Ελληνόπουλων (σ.σ. πόσο μου τη σπάει αυτή η λέξη, 'ελληνόπουλο', στάζει στοργίλα) παρουσιάζουν περιοδικά ή συχνά προβλήματα σχετικά μετην κατάχρηση του Διαδικτύου, ενώ διαπιστώθηκε ότι 1% έχει ήδη εθιστεί στη χρήση του".

 

Μιλάμε, δηλαδή, για ένα ποσοστό μικρότερο των εφήβων που έχουν εθιστεί στη νικοτίνη. Μικρότερο, πιθανότατα, από αυτό των εφήβων που σνιφάρουν κόλλα. 

 

Αλλά έχει κι άλλο:

"Σύμφωνα με την έρευνα, το 8% χρησιμοποιούν το Ίντερνετ περισσότερες από 20 ώρες την εβδομάδα, τη στιγμή που το όριο ανέρχεται το πολύ σε 10 ώρες".

 

Το ποιο;

 

Το όριο; Ποιός έθεσε το όριο; Πώς είναι δυνατό να φτιάξεις ένα σοβαρό χαρακτήρα στο WoW με 10 ώρες παιχνίδι την εβδομάδα; Ούτε το Facebook σου δεν προλαβαίνεις να παρακολουθήσεις. Αλλά είπαμε, αυτοί που γράφουν αυτές τις μπούρδες δεν έχουν ιδέα τι είναι το Ίντερνετ, πιστεύουν ότι είναι μια μυστηριώδης ασχολία που λατρεύουν τα παιδιά να κάνουν μόνα τους στο δωμάτιο, κάτι σαν τον αυνανισμό.

 

Η λειτουργική αμορφωσιά μιας ολόκληρης γενιάς Ελλήνων ηλικίας 40+, που ενηλικιώθηκαν πολύ πριν εμφανιστεί το Ίντερνετ και εξαπλωθούν οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές στην Ελλάδα, είναι ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα. Υπάρχει μια τεράστια μερίδα του πληθυσμού, ενεργή μάλιστα, η οποία έχει κολλημένη στο μυαλό μια εικόνα εφηβείας με ποδόσφαιρο στην αλάνα και κοντά παντελονάκια, και δεν μπορεί να ξεκολλήσει από αυτή με τίποτα, κουνά το κεφάλι συγκαταβατικά και ξορκίζει την "απάνθρωπη τσιμεντούπολη" και ανυπομονεί να 'ρθει το Πάσχα, να πάρει τα παιδιά και να τα πάει στο χωριό. Και δεν είναι μόνο η γραφική αντίληψη της πραγματικότητας που έχουν στο μυαλό, το θέμα είναι πρακτικό. Το Ίντερνετ δεν είναι κάτι "για τους νέους", είναι μια υπηρεσία σαν το ηλεκτρικό ρεύμα και το τηλέφωνο, ένα εργαλείο για να ζεις καλύτερα. Το ότι ένα μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού είναι ηλεκτρονικά αναλφάβητο, με αποτέλεσμα να εμφανίζονται τέτοιου είδους βλακωδίες σε έγκυρες εφημερίδες είναι ένα πρόβλημα παιδείας, με βαθιές επιπτώσεις σε ολόκληρη την κοινωνία. 

 

Εντάξει όμως, θα μου πεις, κάποιο πρόβλημα δεν υπάρχει; Ο εθισμός στο Ίντερνετ είναι υπαρκτό φαινόμενο. Και κάποια παιδιά, πράγματι, αυτοκτόνησαν. Και θα έχεις δίκιο -εν μέρει. Γιατί όλοι οι εθισμοί έχουν μια κοινή ψυχολογική ρίζα, κι αν κάποιος έχει προδιάθεση για εθισμό, θα εθιστεί σ' ότι βρει, στις τσόντες, στο ποτό, στον τζόγο. Τα δε παιδιά που αυτοκτόνησαν, δεν πιστεύω να νομίζετε πως αν δεν υπήρχε το Ίντερνετ θα ήταν ευτυχισμένα και χαρούμενα, και θα κυνηγούσαν πεταλούδες στις αλάνες. 

  

Δεν είναι περίπλοκα τα πράγματα: Οτιδήποτε κάνεις ή καταναλώνεις χωρίς μέτρο, βλάπτει. Όλες οι καταχρήσεις είναι βλαβερές. Μπορείς να πεθάνεις αν πιεις 12 λίτρα νερό, ας πούμε, αλλά κανείς δεν λέει "ποτίζουν ανεμπόδιστα νερό τα παιδιά μας οι βρύσες". Και δεν το λέει επειδή όλοι έχουν συνηθίσει την ύπαρξη του νερού, την έχουν εντάξει στη βιοθεωρία τους, την καταλαβαίνουν. Αυτό το Ίντερνετ, όμως, λίγο δυσνόητο τους κάθεται, και το καταφύγιό τους, όπως κάθε αμόρφωτου, είναι ο φόβος.

 

Ένας φαινομενικά έγκυρος φορέας, η "Μονάδα Εφηβικής Υγείας του Νοσ. Παίδων "Π&Α Κυριακού" (στοιχηματίζω ότι κανένας τους δεν ξέρει τι σημαίνει "Firefox") έχει βγάλει και λίστα με τα συμπτώματα του "εθισμού στο Ίντερνετ", τα οποία περιλαμβάνουν "Παραμέληση των υποχρεώσεων", "Επιθετικότητα", "Μεταβολή της συμπεριφοράς", "Αδιαφορία για πράγματα που παλιά τον/την ευχαριστούσαν", "Απομόνωση", και άλλα τέτοια.

 

Τα συμπτώματα αυτά μπορεί να έχουν και μια άλλη αιτία: Λέγεται εφηβεία.