Την Παρασκευή, 27 Αυγούστου, πριν από περίπου μια εβδομάδα δηλαδή, το iPhone 4, η τελευταία έκδοση του υπερδημοφιλέστατου smartphone της Apple κυκλοφόρησε στην πτωχευμένη Ελλάδα μέσα σε φρενίτιδα ενθουσιασμού από τα φανμπόιζ και τις εταιρίες κινητής τηλεφωνίας που το έφεραν σε περιορισμένο αριθμό. Όπως όλοι οι συνειδητοποιημένοι γκατζετάκηδες, έχω μια love-hate σχέση με την Apple, καθώς μου τη βιδώνουν πολλά πράγματα απ' όσα κάνει, αλλά ταυτόχρονα ποθώ πολλά πράγματα από όσα φτιάχνει. Με μπουρδουκλώνει η Apple, θέλω να την αγαπήσω αλλά δεν μπορώ επειδή τη μισώ, είναι κάτι σαν τον Μπόνο της τεχνολογίας. Δεν παύω όμως να είμαι αυθεντικός γκατζετάκιας, ατόφιος, οπότε, όταν το απόγευμα εκείνης της Παρασκευής η Cosmote μου έστειλε ένα iPhone 4 για να το δοκιμάσω, το ψυχομπουρδούκλωμά μου υποχώρησε κι έδωσε τη θέση του στο πιο ταιριαστό στην περίσταση συναίσθημα: Τη λαγνεία.

 

Κοίτα να δεις τώρα: Το iPhone 4 είναι ένα όμορφο κινητό. Δεν χωρά αμφιβολία σ' αυτό. Είναι ωραίο. Μια πολύ πολύ λεπτή φλοίδα από ατσάλι και γυαλί είναι, επίπεδο κι απ' τις δυο μεριές, ολόιδιο κι από τις δυο μεριές (τόσο που με την αφή δεν καταλαβαίνεις αν πιάνεις την οθόνη ή την πλάτη), γυάλινο κι από τις δυο μεριές (άρα, όπως και να πέσει, σπάει) και ατσάλινο γύρω γύρω, πράγμα και καλό (αισθητικά) αλλά κυρίως κακό (θα τα πούμε παρακάτω γι' αυτό). Είναι ωραίο. Αλλά δεν είναι τζιμόκο.

 

Αν θυμάσαι, όταν πρωτοβγήκε το iPhone 3G, πριν από δύο χρόνια, όλοι πάθανε την καραπλακάρα τους, τι αριστούργημα είναι τούτο, σαν πολυτελές βότσαλο, ω, ρε μάνα μου — και ήταν λογικό, καθώς μέχρι τότε η έννοια του όμορφου κινητού ταυτιζόταν με κάτι περίεργα Nokia από τιτάνιο που κόστιζαν 1000 ευρώ και δεν έστελναν καλά-καλά ούτε MMS. Έκτοτε, όμως, κυκλοφόρησαν πολλά όμορφα κινητά (έχεις δει το HTC Legend; Το έχεις πιάσει;) οπότε τα στάνταρτς ανεβήκαν και μαζί ανεβήκαν και οι προσδοκίες. Πιάνοντας αυτή τη φλοίδα από ατσάλι και γυαλί δεν έπαθα καμία καραπλακάρα. Αν έχεις συνηθίσει το 3G ή το 3GS στο χέρι θα σε ξενίσει λίγο, καθώς είναι όλο γωνίες και του λείπει αυτή η κούρμπα στην πλάτη, που βολευόταν τόσο καλά στην παλάμη. Μου άρεσε –είναι στιβαρό και πολύ λεπτό, στο χέρι μοιάζει πιο μικρό απ' ό,τι φαντάζεσαι- αλλά δεν έπαθα αυτό τον πρωτογενή γκατζετέρωτα που παθαίνω σε τέτοιες περιπτώσεις (πρόσφατα με το iPad) και, ρωτώντας κόσμο από δω κι από κει, οι περισσότεροι συμμερίστηκαν το αίσθημα. «Αυτό είναι;» άκουσα την ατάκα. «Σιγά το πράμα».

 

Εξωτερικά, λοιπόν, η σχετικά ριζική ανανέωση του iPhone κρίνεται έτσι κι έτσι. Αλλά περίμενε:

 

Οι εντυπώσεις άλλαξαν άρδην όταν το άναψα το κινητό, το πέρασα από το μαρτύριο του iTunes και άρχισα να το χρησιμοποιώ. To νέο iPhone έχει μια οθόνη ακριβώς ίδιου μεγέθους με το παλιό, αλλά τετραπλάσιας ανάλυσης, 960 επί 640 πίξελ, οπότε είναι ένα λαμπερό και πεντακάθαρο πράγμα, να το κοιτάς και να χαζεύεις, να απολαμβάνεις και να μη χορταίνεις. Κοιτάς το κείμενο και είναι σαν να διαβάζεις χαρτί, τρόπος του λέγειν.

 

 

Ισχύει αυτό που λένε, ότι αν την κοιτάξεις από πολύ πολύ κοντά δεν βλέπεις πίξελ. Ισχύει και το άλλο που λένε, ότι εντάξει, φοβερή είναι, αλλά σε σχέση με τις οθόνες ανάλυσης 800x480 των Android της αγοράς δεν είναι και τόσο πολύ καλύτερη. Η διαφορά δεν είναι και πολύ μεγάλη (σίγουρα όχι αρκετά μεγάλη για να πάρεις απόφαση ποιο θα αγοράσεις βάσει αυτής), αλλά πάντως παρατήρησα ότι υπάρχει. H οθόνη του iPhone είναι αριστούργημα, και μαζί της είναι που έπαθα τον γκατζετέρωτα. Πολλές φορές άναβα το κινητό χωρίς να έχω δουλειά να κάνω, μόνο και μόνο για να την κοιτάξω. Είναι επική, επικολυρική σχεδόν, αξίζει να της γράψει κάποιος ένα σονέτο, ένα λαϊκό τραγούδι, ένα ποίμα, κάτι. Τι κάποιος δηλαδή — εγώ:

Η οθόνη του ¶η Φον Φορ (ράπαπαμ παμ)

Βάζει φωτιά στη νύχτα σαν σεντερ φορ (ράπαπαμ παμ)

Έχει μιλιούνια πίξελ κι όλα τα κομφόρ (ράπαπαμ παμ)

Θελώ να τη δαγκώσω λες κι είναι ροκφόρ, ράπαπαμ παμ, ω, ¶η Φον Φορ

 

Και ωστόσο, υπάρχει ένα πρόβλημα με την οθόνη: Είναι μικρή. Γκαντάμιτ, είναι τρεισήμισι ίντσες, και στα κινητά όπως και στα αιδοία, μισή ίντσα μπορεί να κάνει όλη τη διαφορά. Αυτή τη στιγμή οι Android ανταγωνιστές του iPhone μοστράρουνε οθόνες 3,7 και 4 ιντσών, και δίπλα τους η οθόνη του 4 μοιάζει λειψή, μοιάζει σαν το μικρό τους αδερφάκι. Σίγουρα η Apple έχει τους λόγους της (κατανάλωση μπαταρίας, μέγεθος συσκευής, κομπλεξικά κολλήματα) αλλά με την επιλογή αυτή στραπατσάρει λίγο την τελειότητα του καλύτερου στοιχείου της συσκευής. Κι αυτό μου τη δίνει λιγάκι, και γι' αυτό δεν γράφω δεύτερη στροφή για το τραγούδι.

 

Αλλά πάμε παρακάτω.

 

Ας μιλήσουμε λίγο ακόμα για το χάρντγουερ, γιατί πέρα από την οθόνη και το ντιζάιν, το νέο iPhone έχει και καινούριο επεξεργαστή, που θεωρητικά κάνει τα πράγματα να τρέχουν πιο γρήγορα, αλλά πρακτικά δεν θα δεις και μεγάλη διαφορά σε σχέση με ένα 3GS που τρέχει ακριβώς το ίδιο λειτουργικό. Εκεί που θα δεις διαφορά, όμως, είναι στην μπαταρία. Χρησιμοποιώ το 4 εδώ και μια εβδομάδα, και από τη στιγμή που στάνιαρε η μπαταρία του μετά τους πρώτους δύο κύκλους, φυσάει. Πετάει, δικέ μου, σολάρει, τραβάει στην ανηφόρα, «δεν υπάρχει» και «τα σπάει».

 

Σε λογικά επίπεδα, πάντα.

 

Έχουμε συνηθίσει πλέον τα smartphones να βγάζουνε τη μέρα και να είμαστε κι ευχαριστημένοι, αυτό είναι το αποτέλεσμα του δραστήριου online lifestyle που χρειάζεται να τσεκάρεις το Twitter σου κάθε τριάντα δευτερόλεπτα απ' το κινητό ακόμα κι όταν κάθεσαι μπροστά σε κομπιούτερ, και ταυτόχρονα της τραγικής υστέρησης της βιομηχανίας μπαταριών (καταγγέλλω) που δεν μπορεί να καλύψει τις ασύρματες δικτυακές ψυχωσικές μας ανάγκες. Ε, χάρη στο φρέσκο επεξεργαστή και τη μεγαλύτερη μπαταρία, το iPhone βγάζει με άνεση τις 24 ώρες έντονης χρήσης, κι αν είσαι φειδωλός, μπορεί να σου αντέξει και 36 ώρες, από το πρωί μέχρι το άλλο βράδυ δηλαδή. Έχω χρησιμοποιήσει σχεδόν όλα τα smartphones που έχουν κυκλοφορήσει στην αγορά τα τελευταία δύο χρόνια, και ομολογώ ότι το iPhone 4 έχει την καλύτερη μπαταρία.

 

Και για να κλείσουμε το θέμα του χάρντγουεαρ με τρόπο κοντροβέρσιαλ και οπτικοακουστικό, ας μιλήσουμε για την κεραία.

 

Όπως ίσως έχεις μάθει, έγινε τρομερός ντόρος όταν μαθεύτηκε πως το ατσάλινο περίγραμμα του iPhone 4, που είναι ταυτόχρονα και οι κεραίες του κινητού, πάσχει από ένα αλλόκοτο πρόβλημα: Αν το πιάσεις με τρόπο που να καλύπτεις την κάτω αριστερή γωνία του κινητού (όπως το κοιτάς), χαλάει η σύνδεσή σου στο δίκτυο κινητής τηλεφωνίας. Σε πολλούς έπεφτε το σήμα, άλλοι μίλαγαν και ξαφνικά τους έκλεινε η γραμμή, τρομερά πράγματα. Η Apple, αφού πρώτα αντιμετώπισε το θέμα με τον πιο βλακώδη τρόπο στην ιστορία του μάρκετινγκ, έκανε μια παρουσίαση όπου υποσχέθηκε τσάμπα θήκες για όσους τις θέλουν (οι θήκες καλύπτουν το επίμαχο σημείο και λύνουν το πρόβλημα). Όπως καταλαβαίνεις, το πρώτο πράγμα που έκανα όταν έπιασα στα χέρια μου το iPhone 4 ήταν να δοκιμάσω αν θα πέφτουν οι γραμμούλες όταν το «πιάνω λάθος». Το δεύτερο πράγμα που έκανα, ήταν να τραβήξω βίντεο:

 

 

 

 

Είναι σαφές και είναι ξεκάθαρο: Το πρόβλημα υπάρχει. Τώρα, το αν είναι ένα πρόβλημα αρκετά σοβαρό για να σε αποτρέψει από την αγορά της συσκευής, τι να σου πω, εξαρτάται. Αν και εγώ έτσι μιλάω στο τηλέφωνο, και πάντα σε όλες τις συνομιλίες μου το κρατούσα «λάθος», η γραμμή δεν έπεσε ούτε μία φορά. Από την άλλη, όλες οι κλήσεις μου ήταν στην πόλη, σε σημεία που είχαν από τρεις ως πέντε γραμμούλες στο δίκτυο της Cosmote. Αν βρίσκεσαι σε καμιά ραχούλα που δεν πιάνει και πολύ καλά, μπορεί και να σε επηρεάσει καίρια. Τα σίγουρα είναι δύο:

1. Σε καμία περίπτωση δεν άξιζε τον κόπο τόσο μεγάλος ντόρος για ένα τεχνικό πρόβλημα ενός κινητού.

2. Δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για μια εταιρία με τέτοια παράδοση στην κατασκευή τεχνικά και αισθητικά άρτιων πραγμάτων: Η Apple έκανε χοντρή μαλακία.

 

Αυτά για το χάρντγουερ. Στα του software, που θα είναι λιγότερα:

 

Το iPhone 4, όπως ξέρεις, έρχεται με το iOS 4, την πιο πρόσφατη έκδοση του λειτουργικού της Apple για φορητές συσκευές, το οποίο κάνει διάφορα ενδιαφέροντα και πολύ επαναστατικά πράγματα, όπως multitasking και βιντεοκλήσεις. Το «επαναστατικά» το είπα ειρωνικά. Αλλά στην ουσία το λειτουργικό λειτουργεί όπως ξέρεις: Έχεις τις οθόνες με τα κουμπάκια, κάθε κουμπάκι είναι ένα application, μπορείς να τα πας από εδώ κι από εκεί, πλέον δεν μπορείς να τα οργανώσεις και σε φακέλους (επαναστατικό!) ώστε να μην έχεις ατέλειωτες οθόνες από κουμπάκια, αλλά δεν μπορείς να έχεις widgets με τον καιρό, ένα όμορφο ρολόι ή άλλα ωραία πράγματα που έχουν άλλα κινητά. Α! Αλλά μπορείς πλέον να αλλάξεις το wallpaper. Επαναστατικό κι αυτό.

 

Το σημαντικότερο νέο χαρακτηριστικό του iOS4 είναι το κάτι-σαν-multitasking, που στην πράξη λειτουργεί πράγματι σαν multitasking. Δυστυχώς, το πρόβλημα με τα notifications παραμένει (γιατί δεν αντιγράφουν αυτό που κάνει το Android δεν μπορώ να το καταλάβω), ενώ το πληκτρολόγιο διατηρεί τη συνήθεια να σου διορθώνει τις λέξεις με άσχετες, προκαλώντας ενδιαφέρουσες παρεξηγήσεις, αν μη τι άλλο.

 

Ένας τομέας στον οποίο το iPhone βελτιώθηκε θεαματικά σ' αυτή τη γενιά είναι το βίντεο και οι φωτογραφίες, κι αυτά είναι πράγματα που, αντίθετα με όλα τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά του iOS 4, δεν θα τα βρεις στο 3GS. H φωτογραφική μηχανή είναι πλέον 5 megapixel και έχει και φλας (επαναστατικό!) αλλά βγάζει παρα πολύ καλές φωτογραφίες για τα κυβικά της. Το δε iOS 4.1, που κυκλοφορεί σε λίγες μέρες, θα σου δίνει τη δυνατότητα να τραβάς και HDR φωτογραφίες. Το iPhone, δε, τραβάει και βίντεο, και από τις λίγες δοκιμές που έκανα τραβάει πολύ καλό βίντεο. Στα 720p παρακαλώ, το έβαλα δίπλα-δίπλα στη Flip HD που έχω και η διαφορά ήταν απειροελάχιστη.

 

Οπότε αν τα οπτικοακουστικά θέματα (υπενθύμιση: το iPhone είναι και κανονικότατο iPod) είναι σημαντικά για σένα, το 4 θα σου καλοφανεί, στο λέω.

 

ΤΟ ΛΟΙΠΟΝ

 

Μετά απ' όλα αυτά τα εξαντλητικά, πρέπει να καταλήξουμε σε κάποιο συμπέρασμα. Αξίζει να το αγοράσεις αυτό το πράγμα; Η απάντηση σ' αυτό υπάρχει και είναι μία και είναι πάντα: Εξαρτάται. Το iPhone 4 κοστίζει (καλύτερα να καθίσεις πρώτα) 660 ευρώ για το μοντέλο των 16 GB, και 780 ευρώ για τα 32 GB. Είναι πανάκριβο. Είναι 160 ευρώ πιο ακριβό από το HTC Desire, και 130 ευρώ πιο ακριβό από το Samsung Galaxy S. Αν το πάρεις με κάποιο πρόγραμμα ή κάποια επιδότηση η τιμή πέφτει, αλλά η αλήθεια παραμένει: Είναι πανάκριβο. Και είναι δύσκολες μέρες. Αν είσαι iPhoniάς κι έχεις ας πούμε το 3GS, που έχει το ίδιο λειτουργικό και είναι και πιο όμορφο, δεν μπορώ να σου συστήσω να το πάρεις (γιατί να το πάρεις; Για το βίντεο;). Αν ψάχνεις να αγοράσεις το πρώτο σου smartphone, το θέμα είναι περίπλοκο. Το iPhone 4 είναι οπωσδήποτε ένα φανταστικό κινητό. Το γουστάρω και τώρα που το έχω το απολαμβάνω. Είναι όμως το καλύτερο που υπάρχει;

 

Μπορεί και όχι.

 

Υπάρχει, ας πούμε, το Desire που είναι πανίσχυρο και (σχετικά) φτηνό, ενώ πριν από λίγες μέρες ο ΓΕΡΜΑΝΟΣ μου έστειλε και το πολυσυζητημένο και φρέσκο Samsung Galaxy S για δοκιμή, και τώρα κυκλοφορώ με δύο smartphones απάνω μου προσπαθώντας να διαπιστώσω ποιο είναι τελικά το καλύτερο. Είναι μια μάχη επική. Όταν βγει το τελικό αποτέλεσμα (ετοιμάζονται πίνακες) θα είσαι ο δεύτερος που θα το μάθεις.

 

 

Θυμήσου άλλα reviews κινητών:
Nokia C6
LG Mini

Sony Ericsson Xperia X10 mini

Nokia X6
Motorola Milestone
Google Nexus One
HTC Desire

Nokia N900
Sony Ericsson Xperia X10
HTC Touch 2

Sony Ericsson Satio
HTC Hero
HTC Magic

LG Arena
Nokia 5800 XpressMusic

Sony Ericsson Xperia X1

Samsung Omnia