Η πιο δυσλειτουργική, συνδικαλιστικοκρατούμενη και αναποτελεσματική δημόσια επιχείρηση δεν αρκείται να ταλαιπωρεί τους πελάτες της τώρα που την χρειάζονται περισσότερο: Προσπαθεί να εξασφαλίσει επιπλέον ότι οι ταλαίπωροι πελάτες δεν θα έχουν ποτέ καμία εναλλακτική επιλογή.  

 

Εγώ από οικονομικά θέματα δεν σκαμπάζω πολλά, διαβάζω όμως πάντα την άψογη στήλη του Αντώνη Κεφαλά στο Πρώτο Θέμα (δυστυχώς δεν υπάρχει στο web), η οποία αυτή την εβδομάδα ασχολείτο με ένα αγαπημένο μου θέμα: την ξεφτίλα του Εθνικού Αερομεταφορέα. Συγκεκριμένα γράφει για το νέο του ανδραγάθημα, να κινήσει τη διαδικασία για να εμποδίσει τις πτήσεις της νέας εταιρίας με τα υδροπλάνα σε νησιά της άγονης γραμμής, για να διατηρήσει το μονοπώλιό της στις συγκεκριμένες διαδρομές.

Ο συντάκτης εξηγεί θαυμάσια πόσο γελοία είναι αυτή η προσπάθεια (οι διαδρομές είναι ζημιογόνες για την Ο.Α. που επιδοτείται για να τις τρέχει -οπότε τι γκρινιάζει;) και συμπεραίνει: "Η κίνηση της Ολυμπιακής δεν είναι παρά μια άρρωστη αντίδραση μιας εταιρίας η οποία έχει μάθει να λειτουργεί χωρίς ανταγωνισμό, με κρατικές επιδοτήσεις, με τεράστιες ζημίες, με προνομιούχους υπαλλήλους και με κακή εξυπηρέτηση του κοινού".

Και, βέβαια, δεν είναι η πρώτη φορά που Ολυμπιακή κάνει τέτοια. Ρωτήστε τους ανθρώπους της Aegean να σας πουν πώς έφτυσαν αίμα να πάρουν έγκριση για να δρομολογήσουν αεροπλάνα σε προορισμούς όπως η Σόφια, το Κάιρο και η Κύπρος, πόσον καιρό περιμένουν να πάρουν έγκριση για Κωνσταντινούπολη, και πώς είναι να ανταγωνίζεσαι μια εταιρία που επιδοτείται (παράνομα) από το κράτος.  

Φυσικά όλοι έχουμε ιστορίες τρόμου από τις "υπηρεσίες" που παρέχει η Ολυμπιακή, όλοι πλέον περιμένουμε καθυστερήσεις και ακυρώσεις κάθε φορά που αναγκαζόμαστε να πετάξουμε με τα αεροπλάνα της. 

"Πέμπτη πρωί έρχεσαι;", σε ρωτάνε. 

"Πέμπτη πρωί ήταν να 'ρθω, αλλά δεν βρήκα με Aegean/Lufthansa/Delta/whatever οπότε πήρα Ολυμπιακή, άρα δεν ξέρω πότε θα 'ρθω"

"Καλά, τα λέμε του χρόνου άμαν είναι", σου απαντάνε.

Θα μπορούσε να είναι απλά άλλη μια χοάνη φόρων που προσφέρει υπηρεσίες του κώλου, όπως η ΔΕΗ, η Πυροσβεστική, η Αστυνομία, τα Ασφαλιστικά Ταμεία και τόσες άλλες, μα η Ολυμπιακή πάει το θέμα στα άκρα, προχωρά παρακάτω, και περνά από την αχρηστία στην πρόκληση. 

Πρόκειται για μια εταιρία ανέκαθεν ζημιογόνο, που παρείχε στους υπαλλήλους της αδιανόητα "δωράκια", από δωρεάν εισιτήρια μέχρι ταχύτατη συνταξιοδότηση, και τα οποία αυτοί, μέσω του πανίσχυρου συνδικάτου τους, που με μια απεργία παραλύει τα αεροδρόμια, πάλεψαν λυσσαλέα για να κρατήσουν όταν το σκατό χτύπησε τον ανεμιστήρα, τα χρέη έγιναν ανυπολόγιστα και η κάνουλα του κράτους, ελέω ΕΕ, άρχισε να στερεύει. 

Όλες οι κυβερνήσεις που περνάνε ακολουθούν τη λοβοτομημένη πολιτική του "άντε να περάσει η τετραετία" στο συγκεκριμένο θέμα, γιατί κανείς δεν θέλει να κάνει το μοναδικό  λογικό πράγμα: Να το κλείσει, το μπουρδέλο. Να πουλήσει τα ιδιόκτητα αεροσκάφη και την Olympic Catering και τις υπηρεσίες αεροδρομίου, να ανοίξουν όλοι οι προορισμοί για τον εγχώριο και εξωτερικό ανταγωνισμό, και Ολυμπιακή Αεροπορία να πάψει να υπάρχει. Γιατί, μήν έχετε αυταπάτες: Να πουληθεί μια τέτοια εταιρία, με τέτοια χρέη και τέτοιους κακομαθημένους υπαλλήλους δεν υφίσταται ως πιθανότητα.

Όπως το βλέπω εγώ, το ότι αυτή η εταιρία υπάρχει και λειτουργεί είναι μια προσβολή για τη Δημοκρατία, και ενδεικτικό του πόσο μεγάλο σούργελο είμαστε ως χώρα. 

Βαρύγδουπο, ε;