Αν δεν το πήρες χαμπάρι: Χτες έπαιζαν Ελλάδα-Σερβία στο τουρνουά Ακρόπολις (μπάσκετ είναι αυτό) και κάποια στιγμή στον αγώνα, μετά από πολλά υπερ-φιλελληνικά σφυρίγματα των (Ελλήνων) διαιτητών και τον τσακωμό του Σέρβου Μίλος Τεόντοσιτς (που παίζει στον Ολυμπιακό) με τον Έλληνα Αντώνη Φώτση (που παίζει στον Παναθηναϊκό) και οι οποίοι δεν είναι αυτό που λέμε "φίλοι", προκλήθηκε γενικευμένη σύρραξη κατά την οποία έπεσαν μπουνιές, κλωτσιές, καρεκλιές και άλλα τέτοια ανάμεσα στους παίκτες των δυο ομάδων. Το αποτέλεσμα είναι ότι τώρα που γράφουμε αυτές τις γραμμές ο Σέρβος μπασκετμπολίστας Νέναντ Κρστιτς (ο τόνος στο "ρ") έχει προσαχθεί σε αστυνομικό τμήμα και κρατείται, και κανένας δεν έχει ζητήσει συγνώμη (εκτός αν αυτό θεωρείται συγνώμη). Ας δούμε τα βίντεο:

 

 

Παρεμπιπτόντως: Θα πρόσεξες βέβαια το σχόλιο του Δημήτρη Χατζηγεωργίου, που ειρωνεύεται τον Κρστιτς επειδή υποχωρεί στη θέα του Σοφοκλή Σχορτσιανίτη. Κι αναρωτιέται κανείς: Πόσο "αντρίκια" θα αντιδρούσε ο Δημήτρης Χατζηγεωργίου αν έβλεπε τον Σοφοκλή Σχορτσιανίτη να έρχεται κατά πάνω του;

 

Κι από άλλη γωνία:

 

 

Το συμπέρασμα όλων αυτών είναι ότι οι άνθρωποι αυτοί, επαγγελματίες αθλητές, πρότυπα και όλα αυτά, απέδειξαν ότι είναι ανώριμοι και ασόβαροι. Όταν γράφει το Nitro ότι είναι "μια παρέα" από "παιδιά", δεν σημαίνει μόνο τις πλάκες που κάνουν στα αποδυτήρια -σημαίνει και ότι είναι παιδιά. Παιδάκια. Μπεμπέ. Σκέψου το λίγο: Οι άνθρωποι αυτοί μεγάλωσαν όπως πολλοί από εμάς παίζοντας μπάλα και μπάσκετ στα γήπεδα (όπου πλακωνόμασταν ενίοτε), αλλά έκτοτε οι υπόλοιποι σταματήσαμε τα παιχνίδια και μεγαλώσαμε. Αυτοί δεν σταμάτησαν ποτέ. Κάποιοι έχουν εγγενώς την ικανότητα να ωριμάσουν αλλά οι περισσότεροι (απ' ό,τι έδειξε και η χτεσινή ξεφτίλα) παραμένουν παιδιά της αλάνας. Οι ευθύνες, οι οικογένειες, τα συμβόλαια και η πειθαρχία είναι τα μόνα που τους αναγκάζουν να μην τσακώνονται συνέχεια και να μην κλαίνε άμα δεν τους βάζει ο προπονητής. Γι' αυτό στα αποδυτήρια ομάδων που απαρτίζονται από επαγγελματίες 30άρηδες επιβάλλεται πειθαρχία που θυμίζει νηπιαγωγείο: Δεν γίνεται αλλιώς.

 

Οι αθλητές είναι εξ' ορισμού παιδάκια που δεν είχαν την ευκαιρία να μεγαλώσουν όπως οι υπόλοιποι άνθρωποι (όπως ακριβώς οι καθηγητές πανεπιστημίου είναι σαν φοιτητές που δεν αποφοίτησαν ποτέ), γι' αυτό ο μόνος τρόπος να συμπεριφέρονται ως ώριμοι επαγγελματίες είναι να έχουν άγριο "μπαμπά". Αυστηρούς κανόνες. Και τιμωρίες.

 

Όταν μια τέτοια κλωτσοπατινάδα γίνεται στο ΝΒΑ, ας πούμε, οι παίκτες τρώνε ποινές αποκλεισμού δεκάδων αγώνων και πληρώνουν και λεφτά από την τσέπη τους. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος να αντιμετωπίζονται αυτά τα φαινόμενα και στην αποδώ όχθη: Αν ο Φώτσης και ο Τσαρτσαρής παίξουν στο επερχόμενο Μουντομπάσκετ (για τους Σέρβους δεν μιλάμε, δικό τους πρόβλημα, αλλά Τεόντοσιντς και Κρστιτς Μουντομπάσκετ δεν πρέπει να ακούσουν ούτε απ' το ραδιόφωνο) θα είναι ντροπή και ξεφτίλα για τη δική μας τη μεριά. Και θα είναι και μεγάλο λάθος παιδαγωγικά.

 

ΥΓ: Ας μην μιλήσουμε σ' αυτό το άρθρο για το παράδειγμα που δίνουν μ' αυτόν τον τρόπο οι πιτσιρικάδες αυτοί σε κάτι άλλα παιδιά, στις εξέδρες.