13.05.2010 |

Σύμφωνοι, είναι απολίτιστο να τους βγάζεις στην πλατεία (Κολωνακίου, μάλιστα) και να τους κράζεις. Είναι πρωτόγονο. Έχουν δίκιο. Μόνο που είμαστε πρωτόγονοι και απολίτιστοι. Η πυξίδα μας είναι απορυθμισμένη, τα τελευταία 35 χρόνια της ρεμούλας και της λαμογιάς το σωστό και το λάθος έχουνε μπουρδουκλωθεί, οι soft παρανομίες έχουν πάψει να θεωρούνται παρανομίες, και πρέπει να βρούμε το μπούσουλα. Μιλάμε για το λαό που έβλεπε φανατικά τις σειρές του Νίκου Φώσκολου, στις οποίες οι πρωταγωνιστές επαναλάμβαναν κάθε ατάκα δώδεκα φορές για να την καταλάβει η γριά. Δεν χρειαζόμαστε κάποιον να μας πει ποιο είναι το σωστό και ποιο το λάθος — χρειαζόμαστε κάποιον να μας δείξει.
Επιπλέον, ζούμε μια εποχή που όλοι (όλοι) ματώνουμε. Σου καταστρέφει την ψυχολογία αυτό, σε πεθαίνει. Βαριά κατάθλιψη περνάμε όλοι, και αυτό που τσούζει περισσότερο, αυτό που πονάει, δεν είναι που φτωχαίνουμε — είναι η αδικία. Είναι οι άχρηστοι και τα λαμόγια που τόσα χρόνια βλέπεις να την περνάνε φίνα, ενώ εσύ παλεύεις. Τώρα που πληρώνουμε όλοι θες να τους δεις να πληρώνουν περισσότερο. Το έχεις ανάγκη. Και είναι απαραίτητο να εξαπλωθεί, να γίνει καθολικό, όσο πιο έντονο γίνεται, για να περάσει όσο πιο γρήγορα γίνεται στο ασυνείδητό μας:
Όλοι πληρώνουν. Τα λαμόγια πληρώνουν διπλά.
Γι' αυτό βγάλτε περισσότερα ονόματα στη φόρα. Κάθε μέρα οι εφημερίδες να γράφουν για πρόστιμα και συνέπειες, για δεσμεύσεις καταθέσεων και κατασχέσεις περιουσιών. Φροντίστε να μη γίνει ούτε ένα λάθος, αλλά όπου είστε σίγουροι χώστε.
A, και όσο για τη γκρίνια ότι αυτές είναι μεμονωμένες περιπτώσεις που δημοσιοποιούνται για να φχαριστηθεί η κοινή γνώμη και να δείξει η κυβέρνηση ότι κάτι κάνει. Το ξέρουμε. Χαίρω πολύ -τα 4 εκατομμύρια που θα εισπράξουμε από τους λαμογιατρούς τι είναι, τίποτα δεν είναι, ίσα με τέσσερα σάιτ της Βουλής. Κι όμως, το χρειαζόμαστε. Το χρειαζόμαστε όσο τίποτα άλλο. Θέλουμε κι άλλο. Θέλουμε συνέχεια.
Και, ξέρεις, αν όντως βγαίνουν συνέχεια, τότε θα πάψουν να είναι μεμονωμένες οι περιπτώσεις. Εξ' ορισμού.