31.05.2007 |

Αγαπητέ καπνιστή/καπνίστρια
Βρωμάς.
Ζέχνεις.
Ναι, μπορεί να είσαι φίλος μου, συνάδελφος, να τα περνάμε καλά, να κάνουμε και παρέα. Μπορεί και να σε συμπαθώ και να σε σέβομαι κατά τα άλλα.
Αλλά βρωμάς.
Βρωμάει το χνώτο σου, βρωμάνε τα ρούχα σου και βρωμάει το σπίτι σου.
Είσαι μια κινούμενη μπόχα. Και σε υποφέρω γιατί στην Ελλάδα είστε πλειοψηφία και καμία απαγόρευση του καπνίσματος δεν εφαρμόζεται, όπως στον πολιτισμένο κόσμο.
Η αντίρρησή μου στη συνήθειά σου δεν είναι ηθικολογική.
Δεν θα σου πω εγώ τι να κάνεις.
Δεν με αφορά το ότι 30% των θανάτων στις ηλικίες 35-69 οφείλεται στο κάπνισμα. Κάπνισε και ψόφα, τι με νοιάζει εμένα. Εντάξει, θα πληρώνω περισσότερους φόρους για να νοσηλεύεσαι εσύ, αλλά δε γαμιέται, δεν θα σε καταπιέσω κι όλας.
Αλλά όχι και να βρωμάν τα ρούχα μου όταν γυρνάω σπίτι, επειδή εσύ δεν μπορείς να αποχωριστείς "τη συντροφιά του" και καπνίζεις δίπλα μου στο γραφείο.
Δεν θέλω να μπαίνω στο ταξί σου και να μυρίζω τη μπόχα σου.
Δεν θέλω να προσπαθώ να φάω το φαγητό μου στο εστιατόριο και να μου 'ρχεται το σύννεφο απ' το τραπέζι σου.
Δεν αγγίζω καν το θέμα του παθητικού καπνίσματος και των κινδύνων που προκαλείς στην υγεία μου, γιατί ακούγεται σαν κοριτσίστικη γκρίνια.
Η βρώμα είναι το χειρότερο. Δεν αντέχεται.
Επίσης δεν αντέχεται αυτή η εκκωφαντική ανοχή όλων μας, που το βουλώνουμε και καθόμαστε και πνιγόμαστε στη μπόχα τη δική σας χωρίς να διαμαρτυρόμαστε, για να μη χαρακτηριστούμε "γραφικοί".
"Έλα μωρέ πώς κάνεις έτσι", θα μου πεις όταν γκρινιάξω. Τι να σου πω τώρα.
Γι' αυτό, επειδή αναγνωρίζω πως δεν υπάρχει καμία απολύτως περίπτωση "να τα βρούμε", και να πηγαίνεις να καπνίζεις κάπου μακριά για να μη σε μυρίζω, υποστηρίζω την πλήρη, καθολική και άμεση απαγόρευση του καπνίσματος σε όλους τους δημόσιους χώρους, εσωτερικούς ή εξωτερικούς, οπουδήποτε στην Ελλάδα.
Σ' αγαπάω, σ' εκτιμάω, αλλά πίστεψέ με.
Δεν αντέχω άλλο τη βρώμα σου.
Με εκτίμηση
Θοδωρής