Όπως πιθανότατα διάβασες, ο Σάκης ο Ρουβάς παίζει σε μια καινούρια ταινία, αμερικάνικη, με τίτλο «Duress», η οποία πρόσφατα παρουσιάστηκε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και μετά βγήκε και στις αίθουσες. Πολλά καλά λόγια ακούστηκαν, ακόμα και από πλευρές αναπάντεχες (ο Δανίκας!), για την ερμηνεία του και για το ότι πείθει στο ρόλο του σίριαλ κίλερ και του all-around άγριου μαδαφάκα. Πράγμα που οδηγεί στο αναπόφευκτο ερώτημα: Τι δουλειά έχει ο Ρουβάς να πάει να γίνει ηθοποιός; Στέρεψαν οι σχολές υποκριτικής; Χάθηκαν τα ταλέντα; Ή μήπως έγιναν σταρ όλοι οι σερβιτόροι του Λος ¶ντζελες και άρχισαν στο Χόλιγουντ να ψάχνουν για πρωταγωνιστές στις Eurovision και στα απανταχού «X-Factor»;

 

Τώρα που είπα «X-Factor», θυμήθηκα: Ο Σάκης τα δύο τελευταία χρόνια κάνει και τον παρουσιαστή. Οπότε προκύπτει το εξής παράδοξο: Ένας από τους δημοφιλέστερους τραγουδιστές της εποχής και από τα μεγαλύτερα είδωλα στη –μικρή, ομολογουμένως– ιστορία της ελληνικής ποπ μουσικής δεν θέλει να είναι τραγουδιστής, θέλει να γίνει και κάτι άλλο. Γιατί να θέλει να γίνει κάτι άλλο; Αφού ανήκει στην αφρόκρεμα, στην ελίτ, βρίσκεται στο απόγειο αυτού που κάνει, στο ζενίθ. Γιατί θέλει να δοκιμάσει κάτι διαφορετικό;

Μοιάζει παράδοξο, αλλά δεν είναι καθόλου σπάνιο. Σκέψου το… Δεν υπάρχει ηθοποιός εκεί έξω που να μη θέλει να γίνει σκηνοθέτης: Από τον Μπεν Στίλερ μέχρι τον Τζορτζ Κλούνεϊ, όλοι δικές τους ταινίες προσπαθούν να φτιάξουν. Ταυτόχρονα, πολλοί σκηνοθέτες, από τον Μάρτιν Σκορσέζε μέχρι τον Μάικλ Μπέι, βάζουν τη μούρη τους στις ταινίες τους, πραγματοποιώντας το όνειρό τους να γίνουν ηθοποιοί. Δεν υπάρχει ποδοσφαιριστής (ή, ακόμα χειρότερα, οπαδός) που να μη θέλει να το παίξει προπονητής. Δεν υπάρχει μοντέλο που να μη θέλει να γίνει τραγουδίστρια. Ακόμα και η Σκάρλετ Γιοχάνσον θέλει να γίνει τραγουδίστρια. Οπότε είναι αναμενόμενο ο Ρουβάς να θέλει να πάψει να είναι μόνο τραγουδιστής, να θέλει να γίνει και κάτι άλλο. Αφού όλοι οι άνθρωποι στη show-biz κάτι άλλο θέλουν να γίνουν.

Στην περίπτωση του Ρουβά, βέβαια, μπορείς να σκεφτείς διάφορες αιτίες που τον οδήγησαν εδώ. Είναι πια στα τριανταφεύγα και πατέρας. Καλά κρατιέται (πανάθεμά τον!), αλλά για πόσο ακόμα θα μπορεί να σπρώχνει τα κοριτσούδια σε εκστατικό παροξυσμό; Πέντε χρόνια; Εφτά; Δέκα; Η δε μουσική μπορεί να του έχει χαρίσει δόξα και χρήμα, αλλά ως βιομηχανία βρίσκεται στο μέσο μιας κάθετης και απότομης βουτιάς. Κανένας δεν αγοράζει πια CD, η αξία της μουσικής ως προϊόντος έχει κατακρημνιστεί κοντά στο μηδέν, ενώ το νυχτοκάματο στα μπουζούκια είναι σκληρό, σε φθείρει. ¶σε που ο Σάκης, λόγω ρεπερτορίου, δεν κάνει και τζίρο στα λουλούδια, με συνέπεια να μην μπορεί να αξιώσει αστρονομική αμοιβή. Για όλα τα παραπάνω, λοιπόν, δικαιολογημένα ψάχνει μια διαφυγή, μια εναλλακτική επιλογή, σαν ποδοσφαιριστής στα τριάντα δύο που αρχίζει να αναρωτιέται τι χαρτιά χρειάζεται για να ανοίξει καφετέρια.

ΠαρΆ όλες τις ορθολογικές αιτίες, το φαινόμενο στα δικά μας τα κοινά θνητά μάτια παραμένει παράδοξο. Αυτοί οι άνθρωποι είναι σταρ, κι όμως ψάχνουν κάτι άλλο, κάτι που φαντάζει καλύτερο. Πράγμα που σημαίνει ότι ο άνθρωπος ποτέ δεν χορταίνει. Ποτέ δεν αρκείται σΆ αυτό που έχει. Ποτέ δεν είναι ευχαριστημένος. ¶ρα εμείς τσάμπα παλεύουμε. Το ότι ο Ρουβάς προσπαθεί να κάνει τον παρουσιαστή και τον ηθοποιό σού θυμίζει αυτό ακριβώς το πράγμα. Αν αυτός δεν έχει χορτάσει και ψάχνεται και ρισκάρει, τότε είναι σίγουρο, είναι επιβεβαιωμένο: Εσύ ποτέ δεν θα γίνεις ευτυχισμένος.