Υπάρχει μία λέξη που πιο πολύ από κάθε άλλη θα διαβάσεις σε ετούτο εδώ το review, κι η λέξη αυτή είναι «iPad». Βλέπεις, στην αγορά των ιντερνεταμπλετών μέχρι τώρα είχαμε δει κάποιες αδέξιες προσπάθειες, κυρίως σε μικρότερα μεγέθη και με λειτουργικά συστήματα που μοιάζαν κινητών τηλεφώνων, και δε φτουράγαν. Μπροστά στο (φτηνότερο, πανίσχυρο) iPad δε, έμοιαζαν μισοριξιές, κακόμοιρες, απεγνωσμένες.

Μα να, που ξεπροβάλλει, σα ποδοβολητό σελήνης: Το Motorola Xoom (προφέρεται «Ζουμ», όπως η Xena και τα Xanax), που μου έστειλε να δοκιμάσω η COSMOTE, είναι η πρώτη ταμπλέτα που έχει μιαν αξιοπρέπεια κι ένα κύρος, που έρχεται στη μάχη με όπλα, που προσπαθεί να σταθεί όρθια στο ρινγκ για παραπάνω από ένα γύρο. Ας δούμε τη μάχη:

Το απΆ έξω

Το Motorola Xoom είναι μια ταμπλέτα πολύ όμορφη και πολύ παρόμοια με ό,τι έχεις μάθει να περιμένεις από μια ταμπλέτα, ήτοι μια πλακέτα από μέταλλο και γυαλί που από τη μια μεριά έχει μιαν οθόνη κι από την άλλη όχι.

Η οθόνη του είναι 10 ιντσών περίπου, όσο και του iPad δηλαδή, αλλά είναι widescreen, δηλαδή πιο μακρόστενη. Αυτό είναι και καλό και κακό, αλλά κυρίως κακό. Γιατί μπορείς μεν να δεις τις ταινίες πιο καλά (γεμίζουν όλη την οθόνη), αλλά κατά τΆ άλλα λειτουργεί κάπως περιοριστικά, καθώς ουσιαστικά σε αναγκάζει να χρησιμοποιήσεις τη landscape διάταξη. Η portrait είναι πολύ «όρθια», πολύ μακρόστενη, πολύ περίεργη. ΠαρΆ όλο που χρησιμοποιώ το iPad συνήθως σε landscape, τις φορές που χρειάζομαι την portrait (διαβάζοντας βιβλία στο Kindle ή άρθρα στο Instapaper) τη βρίσκω πολύ πιο άνετη και βολική.

Η οθόνη του Xoom, εξάλλου, είναι αρκετά λαμπερή και ευκρινής, αλλά έχει ένα πρόβλημα με τη γωνία θέασης, άμα το γείρεις λίγο προς το πλάι, πάει, δε φαίνεται τίποτα. Δίπλα στο iPad η οθόνη μοιάζει εξίσου λαμπερή, αλλά το θέμα με τη γωνία θέασης και μια αδιόρατη κιτρινίλα στα λευκά, την κάνει να μοιάζει «φτηνότερη».

Όπως και το iPad 2, το Xoom έχει δυο κάμερες, μια μπρος και μια αποπίσω. Αντίθετα με το iPad 2, οι κάμερές του δεν είναι εντελώς άχρηστες, και τραβάνε μέτριες φωτογραφίες και μέτριο 720p βίντεο. Το software της κάμερας είναι πολύ ενδιαφέρον, και θα σε κάνει να χρησιμοποιήσεις την κάμερα πολύ περισσότερο από ό,τι σε φυσιολογικές συνθήκες (γιατί μην κοροϊδευόμαστε –είναι λίγο γελοίο να χρησιμοποιείς ένα τόσο μεγάλο gadget για να τραβάς φωτογραφίες).

Και, αφού πρώτα παρατηρήσουμε ότι το μηχάνημα είναι όσο βαρύ φαντάζεσαι και ότι έχει και διάφορες εισόδους γύρω γύρω που το iPad δεν έχει αλλά που πιθανότατα δε θα χρησιμοποιήσεις ποτέ, ας περάσουμε στο ζουμί της υπόθεσης, που είναι το software.

Το απομέσα

Η κατάσταση έχει ως εξής: Το Android Honeycomb είναι το πρώτο και μόνο λειτουργικό σύστημα ταμπλέτας που μπορεί να σταθεί δίπλα στο iOS που κουβαλάει το iPad. Ομολογώ ότι δεν έχω δοκιμάσει ακόμα του Blackberry Playbook ή το HP Touchpad, που υποτίθεται ότι είναι οι άλλοι ανταγωνιστές, αλλά από τις ταμπλέτες που κυκλοφορούν στην Ελληνική αγορά μόνο μία είναι η εναλλακτική επιλογή, κι αυτή είναι το Honeycomb (εκτός από το Xoom, το έχει και το Samsung Galaxy Tab 10.1).

Και είναι μια ομορφιά.

Δεν έχει καμία σχέση με το απλό Android των κινητών, είναι ένα λειτουργικό σύστημα με UI σχεδιασμένο εξΆ αρχής ειδικά για ταμπλέτες, και είναι θαυμάσιο.

Τα μενού είναι όμορφα και πολύ απλά, οι οθόνες σκρολάρουν με ένα ενδιαφέρον τρισδιάστατο γραφικό, μπορείς να βάλεις widgets και icons όπου θέλεις εύκολα και γρήγορα, ενώ το navigation γίνεται όλο στη μπάρα που υπάρχει στο κάτω μέρος της οθόνης, χωρίς την ανάγκη φυσικών κουμπιών εκτός οθόνης.

Αν έχω μιαν αντίρρηση με το UI του Honeycomb, αυτή είναι τα fonts που έχουν επιλεγεί για το ρολόι και κάποια από τα μενού. Είναι ωραία και φουτουριστικά, αλλά είναι από αυτά που τα βαριέσαι στις δυο εβδομάδες, και μετά σου μοιάζουν παλιακά και παρωχημένα.

Μπορεί να φταίω εγώ, βέβαια, που έχω ένα θέμα με τα fonts.

Το Xoom έρχεται με διάφορες εφαρμογές φορτωμένες, αλλά αυτές που ξεχωρίζουν είναι οπωσδήποτε οι εφαρμογές της Google. Το Gmail στο Honeycomb είναι ένα αριστούργημα μινιμαλισμού και ευχρηστίας (δεν υπάρχει native εφαρμογή Gmail στο iOS), το Google Maps σου επιτρέπει να στριφογυρίζεις ή να «γέρνεις» το χάρτη με τα δυο δάχτυλα, ένα εφέ που μπορεί να σε κάνει να φωνάξεις κόσμο από την άλλη άκρη του ορόφου για να του το δείξεις (οποιοδήποτε άλλο Google Maps οπουδήποτε μου μοιάζει φτωχό και νεκρό τώρα), ο δε browser είναι ολόιδιος με τον Chrome στον υπολογιστή σου, με tabs και απΆ όλα.

Αν προσθέσεις σε όλα αυτά και το αληθινό multitasking του Android (οι εφαρμογές τρέχουν ακόμα κι αν εσύ κάνεις κάτι άλλο, τα emails σου έρχονται, τα tweets κατεβαίνουν, κι όταν πια ανοίγεις την εφαρμογή είναι εκεί και σε περιμένουν) και μαζί το θαυμάσιο σύστημα notifications, καταλήγεις σε μια εμπειρία που σε πολύ συγκεκριμένα πράγματα είναι πολύ ανώτερη από αυτή που έχεις στο iPad, με τον ίδιο τρόπο που τα ίδια πράγματα γίνονται πολύ καλύτερα στο Android των κινητών σε σχέση με το iOS του iPhone.

Τα πολύ συγκεκριμένα πράγματα είναι οι δουλειές που μπορείς να κάνεις με το Gmail, παρεμπιπτόντως.

Πέρα από αυτά, αρχίζουν τα προβλήματα.

Το σημαντικότερο πρόβλημα του Motorola Xoom είναι το εξής: Δεν έχει αρκετά πράγματα για να κάνεις. Το Android Honeycomb έχει απελπιστικά λίγα εξειδικευμένα applications για την πλατφόρμα. Αυτό στην αρχή δε φαίνεται. Το Market μπορεί να είναι πολύ καλοσχεδιασμένο κι εύχρηστο, αλλά έχει τις εφαρμογές τουρλού τουρλού, αυτές που είναι φτιαγμένες ειδικά για Honeycomb με αυτές που είναι φτιαγμένες για το κανονικό Android, το των τηλεφώνων, και δεν ξέρεις ποια είναι ποια.

Κι αυτές που είναι ειδικά για Honeycomb είναι σοκαριστικά ελάχιστες. Υπάρχει μια εφαρμογή για νέα που λέγεται News 360, το Evernote, το Kindle, το Angry Birds (δωρεάν!), αυτά. Δεν υπάρχει επίσημη εφαρμογή του Twitter ή του Facebook για το Honeycomb –ούτε και του Google+, εδώ που τα λέμε. Μπορείς να χρησιμοποιήσεις τις εφαρμογές για Android κινητών (όχι του Facebook –για κάποιο λόγο δε μου έτρεχε), αλλά φαίνονται χάλια στην τεράστια οθόνη, όπως αντιλαμβάνεσαι. Δεν υπάρχουν ούτε αξιόλογες εφαρμογές τρίτων (πχ Tweetdeck, Hootsuite), ούτε αντίστοιχα του Flipboard, ούτε εφαρμογές περιοδικών ή ειδησεογραφικών οργανισμών, και μόνο ελάχιστα παιχνίδια. Μετά τον αρχικό ενθουσιασμό και αφού έπαιξα με το UI μέχρι που το συνήθισα, έπιασα τον εαυτό μου να κρατάει την ταμπλέτα και να μην έχει τί να την κάνει.

Το πιο ανησυχητικό, δε, είναι ότι έχουν ήδη περάσει περισσότεροι από 6 μήνες από τότε που βγήκε το Honeycomb. Δεν είναι ολοκαίνουριο. Και μπορεί να άργησαν αρκετά να βγουν αξιόλογες ταμπλέτες που να το κουβαλάνε (το ότι η Apple με τα λεφτά της «κλειδώνει» ολόκληρες αγορές, όπως αυτή των οθονών 10Ά έπαιξε το ρόλο του), αλλά αυτό δεν αποτελεί αρκετά σοβαρή δικαιολογία για τους developers, που απΆ ό,τι φαίνεται δεν έχουν δει το θέμα και πολύ ζεστά. Και το Android των κινητών είναι αρκετά πίσω από το iOS της Apple σε αριθμό και ποιότητα applications, αλλά όχι τόσο ώστε να μη μπορείς να κάνεις τις βασικές δουλειές που θες με το μηχάνημά σου. Στο Market του Honeycomb η κατάσταση είναι αποκαρδιωτική, κι αν δεν είσαι από αυτούς που χρειάζονται μια ταμπλέτα μόνο για e-mail και browsing (δεν ξέρω κανέναν τέτοιο) θα έχεις πρόβλημα.

Οπότε, μΆ αυτά και μΆ αυτά, αν και το μηχάνημα είναι πανίσχυρο και το UI μια απόλαυση, δε μπορώ με το χέρι στην καρδιά να σου προτείνω το Motorola Xoom. Η COSMOTE το φέρνει με τιμές που ξεκινάνε από 550 ευρώ και φτάνουν τα 690 (ανάλογα με τη σύνδεση που θα επιλέξεις), ενώ χωρίς σύνδεση θα φτάνει τα 790, τιμή που μοιάζει φυσιολογική για την ποιότητα του hardware. Τη στιγμή όμως που υπάρχει στην αγορά το iPad 2, που ξεκινά από τα 510 ευρώ και στην αντίστοιχη του Xoom hardware έκδοση (32GB, 3G) κοστίζει 740, η επιλογή είναι προφανής και αυτονόητη.

Αξίζει, ωστόσο, ένα χειροκρότημα για την προσπάθεια. Ήταν καλή.

*κλαπ κλαπ*

Θυμίσου ταμπλέτες:

HTC Flyer

Apple iPad 2

Samsung Galaxy Tab

Apple iPad