Την ημέρα που συναντηθήκαμε στη Γλυφάδα είχε ήδη προγραμματισμένες τρεις συνεντεύξεις, την προηγούμενη μιλούσε για κάποια νέα δουλειά και την επόμενη είχε γύρισμα για εβδομαδιαία εκ­πομπή, στην οποία ήταν καλεσμένος. Ενδιάμεσα συζητούσε για κάποιες άλλες δουλειές και έκλει­νε νέα ραντεβού που εκκρεμούσαν εδώ και καιρό. Ευτυχώς, όμως, ο Κώστας κατάλαβε στα 32 του χρόνια ότι η ζωή, τελικά, είναι αλλού.

 

Συνεχίζεις να πηγαινοέρχεσαι από την Αθήνα στο Λος Άντζελες;

Συνεχίζω. Μένω στην Αθήνα, αλλά έχω και δικό μου σπίτι εκεί. Η ζωή στην Αμερική είναι πολύ διαφορετική απ' ό,τι εδώ, στην Ελλάδα. Εκεί σπούδασα, ξέρω καλά το Λος Άντζελες, το έχω φάει με το κουτάλι. Είναι σαν να βρίσκομαι σε ένα διαφορετικό αλλά δικό μου σπίτι. Εκεί έχω άλλες υποχρεώ­σεις, είναι άλλοι οι ρυθμοί, δεν έχω καθη­μερινά ραντεβού, είναι αλλιώτικα τα πράγ­ματα. Αυτό είναι, άλλωστε, που μου αρέσει στη δουλειά μου: δεν υπάρχει ρουτίνα και δεν βαριέμαι ποτέ. Αυτό με συναρπάζει. Απ' την άλλη, αυτή η δουλειά έχει και πολ­λές ανασφάλειες.

 

Τι είδους ανασφάλειες;

Αν κάποια δουλειά θα βγει καλή. Αλλιώς εί­ναι να είσαι στα γυρίσματα και αλλιώς είναι να δεις τη δουλειά σου τελειωμένη. Για πα­ράδειγμα, το Deep End , τη νέα ταινία που θα βγει στους κινηματογράφους, δεν την έχω δει ακόμη, θα την παρακολουθήσω στην πρεμιέρα.

 

Είχες ποτέ θέμα μήπως σε διάλεγαν για το σώμα σου και όχι για το ταλέντο σου;

Κάποτε, όταν συνάντησα μία και μοναδι­κή φορά τον Φούντα, μου είχε πει κάτι που μου άρεσε πολύ: «Όμορφε, μην μπεις ποτέ στο λούκι να τους αποδείξεις ότι είσαι καλός. Είσαι καλός και είσαι πολύ μάγκας, αλλά για να το παραδεχτούν θα πρέπει να γεράσεις!». Αυτή η κουβέντα, ειδικά την περίοδο εκεί­νη που την είπε, ήταν πολύ σημαντική για μένα, μου έκανε καλό να την ακούσω από έναν τέτοιο άνθρωπο.

 

Τι άλλαξε τελευταία στη ζωή σου;

Έχω μπει σε μία διαδικασία να μπορώ πλέον να βάζω τον εαυτό μου -σαν προ­σωπική ζωή- πριν από κάποιες επαγγελ­ματικές υποχρεώσεις. Όταν μου είπες να κάνουμε τη συνέντευξή μας σήμερα το πρωί, σου είπα στο τηλέφωνο «Δεν μπο­ρώ», επειδή ήθελα να πάω να παίξω μπά­λα. Έχω πει τον τελευταίο καιρό στον εαυ­τό μου ότι αυτά τα απλά και καθημερινά πράγματα δεν θα τα αλλάζω για κανέναν και για τίποτα στον κόσμο. Προηγούνται οι δύο ώρες που θέλω να πάω να παίξω πο­δόσφαιρο. Όποιος προλάβει σήμερα κα­λώς, όποιος δεν προλάβει υπάρχει και η αυριανή μέρα για τις δουλειές. Το χόμπι μου το βλέπω σαν ραντεβού και λέω «Λυ­πάμαι, παιδιά, έχω ένα ραντεβού στις 10.00 το πρωί και δεν μπορώ να το αλλάξω». Τον τελευταίο καιρό βρισκόμουν σε έναν πα­νικό και ήρθε ένας φίλος μου και μου είπε «Αγόρι μου, επειδή κανένας δεν θα σε λυ­πηθεί και κανένας δεν θα βάλει τον Κώστα πριν από τα προσωπικά του συμφέροντα, άλλαξε τις προτεραιότητες της ζωής σου για να είσαι ο ίδιος καλά». Σήμερα η μέρα μου είναι φανταστική, γιατί έκανα το πρωί αυτό που εγώ ήθελα, αυτό που επιθυμού­σα για την προσωπική μου χαρά.

 

Τι έχασες βάζοντας τη δουλειά πιο πάνω από την προσωπική σου ζωή;

Έχασα πολλές ώρες που θα μπορούσα να είχα δει τους φίλους μου. Τώρα όμως ξέρω ότι μεταξύ 2.00 και 3.00 το μεσημέ­ρι θα καθίσω να φάω με τους φίλους μου που είχα χάσει. Όλοι θα θέλουν να γίνουν τα πράγματα «τώρα», αλλά όλοι θα πρέπει να περιμένουν. Ποτέ δεν τελειώνει η δου­λειά. Τώρα είμαι σε μία εποχή που πνίγο­μαι: Βγαίνει η ταινία, έρχεται η άλλη ται­νία από την Αμερική, ετοιμάζω κάτι άλλο, αλλά εγώ σε λίγες μέρες θα πάω να κάνω σκι. Δεν με ενδιαφέρει! Έχω να πάω τέσ­σερα χρόνια να κάνω σκι, για το οποίο τρελαίνομαι, επομένως όλα τα άλλα θα μείνουν πίσω και θα περιμένουν για μία εβδομάδα. Δεν χάλασε ο κόσμος.

 

Λάθη κάνεις πολλά;

Τα λάθη μου τα παραδέχομαι και λέω «Παι­διά, σ' αυτό είχατε δίκιο, συγνώμη». Η «συ­γνώμη», ξέρεις, στην Ελλάδα μεταφράζε­ται σε αδυναμία, αλλά θέλει πολύ μεγάλη δύναμη για να παραδεχτείς ένα λάθος σου παρά να το παίξεις μάγκας και να κάνεις τσαμπουκά. Εγώ πάντα έλεγα «συγνώμη». Στη ζωή υπάρχουν οι οδηγοί και οι συνοδη­γοί. Εμένα λοιπόν μου αρέσει να είμαι ο οδη­γός, κι ας κάνω λάθος. Θα το υποστώ και θα το παραδεχτώ όταν συμβεί. Ακόμη και πρα­κτικά, και ταξίδι να πάμε και να μην είναι δικό μου το αυτοκίνητο και να μην οδηγώ, εγώ θα οδηγήσω. Έχω πρόβλημα μ' αυτό. Σε ό,τι κάνω θέλω να κρατάω το τιμόνι.

 

Ποιος λόγος θα σε έκανε να αποφασί­σεις να παντρευτείς;

Να βρω έναν άνθρωπο με τον οποίο να με συνδέουν πολλά πράγματα ώστε να περ­νάμε πολλές ώρες μαζί χωρίς να σκοτωνό­μαστε. Θα ήθελα, όταν πηγαίνω στο σπίτι μου, να βρίσκω το αντίδοτο της τρέλας και του στρες που έχει η δουλειά μας.

 

 

Αυτό το έχεις βρει με τη Ζενίλντα ;

Σε προσωπικό επίπεδο δεν θα σου απα­ντήσω, δεν το κάνω ποτέ. Εγώ με τον άν­θρωπό μου θέλω να κάνω πράγματα που να με συνδέουν μαζί του και εκτός κρεβατιού. Είναι καλό να υπάρχει καλό κρεβάτι σε μία σχέση, αλλά θα πρέπει να σε συνδέουν και άλλα πράγματα εκτός αυτού: κοινή άπο­ψη στη ζωή, κοινά χόμπι, κοινή στάση ζωής. Αναμφίβολα υπάρχουν διακυμάνσεις, αλλά το σύνολο πρέπει να είναι κοινό. Δεν γίνεται να βρίσκεσαι με τη σχέση σου για να τρώτε, να βλέπετε DVD και να κάνετε σεξ.

 

Έχεις απατήσει ποτέ;

Όλοι έχουμε απατήσει. Ακόμα και το φλερτ είναι απάτη. Εμένα μου αρέσουν οι σχέ­σεις, δεν μου αρέσει το από δω κι από κει, θέλω να μοιράζομαι πράγματα με την κοπέ­λα μου.

 

Περισσότερα στο Down Town που κυκλοφορεί.