Το θέμα: Η Νίνα είναι μπαλαρίνα της Νέας Υόρκης, δοσμένη στο χορό, κυριεύεται όμως από μεγάλες φοβίες. Αρνητικό ρόλο παίζει και η καταπιεστική μητέρα της, πρώην μπαλαρίνα και μάλλον με ανεκπλήρωτα όνειρα που τα κάνει προβολή στην κόρη της. Η ανατροπή στα πράγματα θα έρθει με την απόφαση του αυστηρού, γοητευτικού, σεξουαλικού και σαρκαστικού δάσκαλου να διώξει την πρώτη μπαλαρίνα και να αναθέσει σε μια καινούργια το ρόλο του Λευκού Κύκνου στο ανέβασμα της Λίμνης των Κύκνων. Πρώτη επιλαχούσα είναι η Νίνα. Όμως ο δάσκαλος, που την οδηγεί στα όριά της, της ζητά να δοκιμαστεί πρώτα στο ρόλο του Μαύρου Κύκνου κι ενώ μέσα στην ομάδα είναι έτοιμη η πρόθυμη και φιλόδοξη ανταγωνίστρια.

Το φιλμ: Είναι η ταινία της εβδομάδας και στη δική μου αισθητική η μία από τις τρεις καλές της φετινής χρονιάς και των οσκαρικών φιλοδοξιών μαζί με το Αληθινό Θράσος των Κοέν και το Λόγο του Βασιλιά του Τομ Χούπερ. Από πλευράς σκηνοθεσίας έχω να πω τα καλύτερα για τον Ντάρεν Αρονόφσκι, ο οποίος φτιάχνει ατμόσφαιρα μυστηρίου αλλά και υποβλητικότητας μπαλέτου και συγχρόνως αναδεικνύει σε μεγάλη σταρ τη Νάταλι Πόρτμαν, μα προωθεί και τους άλλους ηθοποιούς, από τον Βενσάν Κασέλ ως τη Μίλα Κούνις και την Μπάρμπαρα Χέρσεϊ. Η περίπτωση της Νάταλι Πόρτμαν είναι μοναδική και, αν βρισκόμασταν στην εποχή που το Χόλιγουντ κατασκεύαζε σταρ και όχι όπως τώρα που υπάρχουν μόνο ατζέντηδες και τους βγάζουν πεζούς τους ηθοποιούς, θα μιλούσαμε πραγματικά για Όντρεϊ Χέπμπορν. Όμως δεν έχει μόνο τη χάρη η Νάταλι Πόρτμαν, έχει και το βάθος. Και δίνει στο ρόλο τις άπειρες προεκτάσεις που υπαγορεύει η ίδια η σκηνοθεσία του Ντάρεν Αρονόφσκι σε ένα έργο που μέσα σε όλη αυτή τη δίνη που καθρεφτίζει μπορεί κι απαντά μονολεκτικά στην αλά Σίντνεϊ Λιούμετ ερώτηση: «What’s the story about?». Η απάντηση: Self-confidence. Και μετά την αυτοπεποίθηση τι; Συμβολικά, το τέλος. Ό,τι είχες να δώσεις το έδωσες.

Τρέξτε αμέσως

Δείτε το τρέιλερ: