Το θέμα: Ο Δαμοκλής, η Νανά κι ο Δημήτρης. Αυτό είναι το τρίγωνο. Και γύρω από αυτούς η μαγειρική. Ουσιαστικά η μαγειρική είναι που «προκαλεί» σε τρίο – όχι, δεν πρόκειται για «πεινάλες». Αν και η ηρωίδα θα μπορούσε να θεωρηθεί, αφού πιάνει γκόμενο με βάση το πώς την ταΐζει. Ο ένας με τα «γκουρμέ», ο άλλος τη ρίχνει με σουβλάκια. Ο Δαμοκλής είναι σεφ, ο Δημήτρης μάγειρας στα καράβια και ξεμπαρ­κάρισε. Η Νανά δεν ξέρουμε τι ακριβώς είναι, παρά ότι έχει το όνομα της ηρωίδας του Ζολά κι όλο το concept έχει μια γαλλική επιρροή.

Το φιλμ: Η ταινία είναι ωραία. Για να είμαι ειλι­κρινής, θα μπορούσε να είναι ωραία. Παρόλο που έχουμε δει πολλά με μαγειρικές και ορισμένα εξ αυτών σε έκαναν να μη χορταίνεις με τίποτα. Το βιβλίο του Στάικου είναι η καλή βάση για το έργο κι ο Βασίλης Τσελεμέγκος στη σκηνοθεσία θα έλεγα ότι έχει κάνει φίνα δουλειά, το ίδιο κι η παραγωγή και συγχαρητήρια στο διευθυντή φωτογραφίας. Όμως τι να το κάνεις όταν πρόκειται για έργο τρι­γώνου και το χαλάνε κι οι τρεις ηθοποιοί; Πώς να το αντέξεις μέχρι το τέλος; Κυρίως η Κάτια Ζυγού­λη, η οποία δεν είναι ηθοποιός κι αυτό δεν είναι πληροφορία αλλά διαπίστωση περί του τι θέλει ο φακός. Ένα μοντέλο, όσο όμορφο κι αν είναι, ο φακός του σινεμά δεν το αγαπά υποχρεωτικά. Είναι πολύ σκληρός κι αδυσώπητος στις αγάπες του. Όμως κι ο Γιώργος Χωραφάς μπορεί να έχει το αριστοκρατικό παρουσιαστικό, αλλά θα έπρεπε να τον έχουν ντουμπλάρει. Η άρθρωση είναι μην τα ρωτάς. Ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης με στε­νούς ερμηνευτικούς όρους δεν έχει ανάλογο πρό­βλημα, αντίθετα, βάζει στο ρόλο και μια ειρωνεία που χρειαζόταν, όμως χημικά είναι off. Δεν σχετί­ζεται καθόλου με το ζευγάρι Χωραφάς - Ζυγούλη όταν έρχεται ως τρίτο πρόσωπο στην ιστορία. Το τρίγωνο κινηματογραφικά τελεί σε απόλυτη δυ­σαρμονία. Κάποτε θα πρέπει να πάρουν εξουσία στη χώρα μας οι casting directors και οι παραγω­γοί να κοιτάνε και κάτι που λέγεται «δοκιμαστικό».

Και την άλλη εβδομάδα δεν βλάπτει

Δείτε το τρέιλερ: