Για πείτε μου πώς ξεκίνησε η σχέση σας με την Ελλάδα
Η πρώτη μου επίσκεψη εδώ ήταν με τη μητέρα μου, όταν ήμουν 17 χρονών. Είχαμε μια φτηνή πτήση που έφτανε πολύ αργά στην Αθήνα -θα μέναμε εκεί για μια εβδομάδα, και μετά μια εβδομάδα στην Πάρο. Με το που φτάσαμε, λοιπόν, στα άγρια μεσάνυχτα, μπήκαμε σε ένα ταξί το οποίο έκανε μια ώρα να μας πάει στο ξενοδοχείο. Πέσαμε κατευθείαν για ύπνο, και δέκα λεπτά αργότερα ξυπνήσαμε απ' τον ήχο ενός αεροπλάνου: Το ξενοδοχείο μας βρισκόταν δίπλα στον αεροδιάδρομο! Παρ' όλα αυτά, το ταξίδι μου έμεινε αξέχαστο. Πλέον έχω χάσει το μέτρημα του πόσες φορές έχω έρθει. Πρέπει να είναι περισσότερες από εξήντα.
Έχετε και σπίτι, πλέον. Είστε ντόπια.
Διαλέξαμε να πάρουμε σπίτι στην Κρήτη αρκετά επιπόλαια και παρορμητικά. Ξέρουμε αρκετούς που πάντα σκόπευαν να κάνουν κάτι τέτοιο και δίσταζαν, ή καθυστερούσαν μέχρι που έφταναν σε μια ηλικία που δεν μπορούσαν να το απολαύσουν πια.
Πολύ αυθόρμητο αυτό.
Κάνω πολλά τέτοια. Πολύς κόσμος δεν ακολουθεί το ένστικτό του, ακούει περισσότερο τη λογική. Και είναι αλήθεια ότι μερικές φορές το ένστικτο μπορεί να σε βάλει σε μπελάδες -αλλά πιστεύω ότι πρέπει να το ακούμε παρ' όλα αυτά. Τι το έχουμε, αλλιώς;
Και τα δύο βιβλία σας έχουν να κάνουν με οικογενειακά μυστικά. Πείτε μου ένα δικό σας τρομερό οικογενειακό μυστικό.
Χμ. Λοιπόν, στις αρχές του 20ου αιώνα υπήρχαν αυτά τα άσυλα ανιάτων, στα οποία έστελναν παιδιά ή μεγάλους που δεν ήταν καλά. Τότε η προσέγγιση βέβαια δεν ήταν επιστημονική, όπως σήμερα, οπότε εκεί κατέληγαν και «δύσκολα» παιδιά, που δεν είχαν όμως ψυχολογικά προβλήματα. Ο προπάππος μου, ο πατέρας της γιαγιάς μου, ήταν διευθυντής σε ένα τέτοιο ίδρυμα, και η γιαγιά μου μου έλεγε ιστορίες από αυτό το μέρος αρκετά συχνά. Αργότερα έμαθα πως η αδερφή της γιαγιάς μου είχε κάνει παιδί με έναν τρόφιμο του ιδρύματος. Κανείς δεν ξέρει τι απέγινε, το παιδί ή ο τρόφιμος.
Έχετε γράψει ένα βιβλίο για την Ελλάδα, και ένα για την Ισπανία. Τώρα τι ακολουθεί; Ιταλία; Γαλλία;
Η Γαλλία θα ήταν ένα καλό μέρος, αρκετά εύκολο για μένα γιατί μιλάω και τη γλώσσα. Αλλά δεν ξέρω ακόμα τι θα είναι το επόμενο βιβλίο μου. Έχω μια ιδέα, αλλά δεν είμαι ακόμα σίγουρη. Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν θα διαδραματίζεται στην Αγγλία!
Θα γράψετε ποτέ κάτι για την Αγγλία;
Μπορεί. Όταν θα είμαι υπερβολικά γριά για να ανέβω τις σκάλες του αεροπλάνου! Ή αν ζήσω για πολλά χρόνια στο εξωτερικό, κι αρχίσω να βλέπω την Αγγλία σαν ξένη χώρα.
Τα βιβλία της Βικτόρια Χίσλοπ κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Διόπτρα. Μπορείς να τα αγοράσεις εδώ.
