Μπερδεύτηκα στην αρχή από το ροζ εξώφυλλο. Νόμισα ότι πρόκειται για γυναικείο μυθιστόρημα.

Και το ροζ εξώφυλλο, αλλά και ο τίτλος παραπέμπουν ευθέως στην αποκαλούμενη «γυναικεία λογοτεχνία». Τίποτα πιο παραπλανητικό. Ας πούμε ότι ήταν ένα σχόλιο στη ροζ –α λα Βίπερ Νόρα- παραλογοτεχνία που μας περιβάλλει. Από την άλλη, ο καλλιτέχνης στον οποίο ανήκει το εξώφυλλο, ο Ray Ceasar, είναι τόσο διαστροφικός που ταιριάζει απόλυτα στην ηρωίδα του βιβλίου.

Ποια είναι η γνώμη σου για τη σύγχρονη γυναικεία λογοτεχνία, και για το ότι πουλάει τόσο πολύ;

Δεν διαβάζεται. Από μένα. Διαβάζεται όμως από χιλιάδες άλλους. Αυτό κάτι σημαίνει. Ότι εξακολουθούμε να είμαστε μια βαθιά υποκριτική κοινωνία. Σ’ αυτή τη φάση, υποκρινόμαστε ότι διαβάζουμε.

Εξήγησέ μου κάτι: Αυτή η πρωταγωνίστρια που έχεις, η Λίλιθ είναι εντελώς μουρλή και αλλοπρόσαλλη, παρ’ όλα αυτά ξετρελαίνει όλους τους άρρενες χαρακτήρες του βιβλίου. Τι τους κάνει τέλος πάντων;

Ο άνθρωπος έλκεται από το κακό. Το κακό πουλάει (φτάνει να δει κανείς ένα δελτίο ειδήσεων). Η ηρωίδα του βιβλίου επιλέγει –ονομάζοντας τον εαυτό της Λίλιθ- να σαγηνεύσει εωσφορικά. Το δικό της φως είναι το σκοτάδι. Ωστόσο οι άντρες που έλκονται από εκείνη γοητεύονται από μια νεαρή ύπαρξη που είναι πολύ διαβασμένη, σινεφίλ και λάτρης της τζαζ. Η Λίλιθ είναι μια πολυσχιδής προσωπικότητα. Η τρέλα της δεν είναι απλώς του ασύλου.

Κατά τη γνώμη μου ο πιο συμπαθής χαρακτήρας του βιβλίου είναι ο αδικοχαμένος φίλος με το σκάφος, στο τέλος. Εσύ ποιον συμπαθείς περισσότερο;

Για μένα ο πιο συμπαθής ήρωας είναι το τραμ. Το τραμ που ο Πυθαγόρας χλευάζει για τη βραδύτητά του, το τραμ που ο κλιματισμός του καταψύχει τους λιγοστούς επιβάτες, το τραμ με τα χαλασμένα εκδοτήρια εισιτηρίων και τον οδηγό που αμπελοφιλοσοφεί. Το τραμ με το φουτουριστικό σχεδιασμό και τη νωχέλεια αραμπά.

Το βιβλίο είναι γεμάτο με αναφορές σε άλλα βιβλία, ταινίες, μουσικά έργα. Υπάρχει όριο στον αριθμό των αναφορών; Λες, ας πούμε «αυτή η σελίδα έχει έξι αναφορές, δεν χωράνε άλλες»;

Δεν βάζω ποτέ πάνω από εκατό βιβλία, διακόσιες ταινίες και τριακόσιες μουσικές αναφορές σε μια και μόνη σελίδα. Μου το έχει απαγορεύσει ο εκδότης.

Το βιβλίο "Η Μοναξιά δεν μου ταιριάζει" κυκλοφορεί από τον Κέδρο. Αγόρασέ το εδώ.