Στην έκθεσή της «Ηomo Materialis» οι φιγούρες της παίρνουν σάρκα και οστά και σου δίνουν την αίσθηση ότι θα πεταχτούν έξω από τον επίπεδο χώρο τους! Το ανθρώπινο σώμα σε όλες τις μορφές της κίνησής του είναι το θέμα της πρώτης ατομικής έκθεσης της ζωγράφου Έλυας Ηλιάδη.

 

Σε τι εστιάζει η έκθεσή σου «Ηomo Materialis»;

Με ενδιαφέρει πολύ η σχέση του σύγχρονου ανθρώπου με την ύλη. Από τη μια ξεχνάμε πως είμαστε φτιαγμένοι από σάρκα. Που πληγώνεται, φθείρεται και κάποια στιγμή πεθαίνει. Λειτουργούμε λες και ήρθαμε σ' αυτόν τον κόσμο για να ζήσουμε αιώνια. Σαν τα πράγματα να φτιάχτηκαν αποκλειστικά για μας. Από την άλλη είμαστε αγκιστρωμένοι στην ύλη. Το σπίτι μας, το αμάξι μας, το ρούχο μας, μπορεί να γίνει όλη μας η ζωή. Αυτή είναι και η «διάβρωσή» μας.          

 

Τι σε ώθησε ν' ασχοληθείς με το ανθρώπινο σώμα;

Γενικά το ανθρώπινο σώμα είναι κάτι που πάντα με συγκινεί για να δουλέψω. Ενώ  ένα τοπίο μου είναι αδιάφορο να το ζωγραφίσω. Επίσης ένα σώμα είναι ουδέτερο. Όταν κοιτάμε ένα πορτραίτο ή τη φωτογραφία ενός προσώπου ξέρουμε ότι αυτό ανήκει σε κάποιον. Ή ακόμη μας θυμίζει κάποιον που ξέρουμε. Ενώ ένα σώμα μπορεί να ανήκει στον καθένα.

 

Oι φιγούρες σου, ενώ συχνά είναι επίπεδες, δίνουν ταυτόχρονα την αίσθηση και μιας τρίτης διάστασης, δηλαδή του όγκου...Τι θέλεις να δείξεις μ' αυτό;

Δεν αποσκοπώ κάπου. Απλά δείχνω την κρυφή μου αγάπη για τη γλυπτική.  

 

Πόσο χρόνο σου πήρε για να συγκεντρώσεις τα έργα που παρουσιάζεις;

Ξεκίνησα αυτό το θέμα στο 1996 στο Λονδίνο όπου σπούδαζα. Συστηματικά όμως αυτά τα έργα τα δουλεύω από το 2003 έως και σήμερα.

 

Αν έπρεπε να ξεχωρίσεις ένα μόνο έργο σου, ποιο θα ήταν αυτό και γιατί;

Κάθε έργο είναι η συνέχεια του προηγούμενου και η αρχή του επόμενου. Το να ξεχωρίσω κάποιο είναι σα να σπάω την αλυσίδα και να κρατώ τον κρίκο. Αυτός είναι και ένας λόγος που δεν υπάρχουν έργα μου στους τοίχους του σπιτιού μου.

 

Τι αποτελεί έμπνευση για σένα;

Μικρά κομμάτια από την καθημερινότητα μας. Μπορεί να είναι ένα τραγούδι, μια είδηση στην τηλεόραση, κάτι που διαβάζω, ένας άλλος άνθρωπος, οτιδήποτε. Επίσης η Ιστορία της Τέχνης είναι μια ανεξάντλητη πηγή ενέργειας. Βρίσκω συγκλονιστικό το πώς ο άνθρωπος μέσα στους αιώνες βρήκε τόσους τρόπους να εκφραστεί για τις βασικά θέματα της ύπαρξής του. Τη γέννηση, τη  ζωή, τον έρωτα  και το θάνατο.

 

Πώς αντιλαμβάνεται ο κόσμος τη δουλειά σου; Σε έχουν ρωτήσει ποτέ κάτι περίεργο;

Κάθε άνθρωπος έχει τη δική του μοναδική οπτική αντίληψη άρα και τελείως ξεχωριστές αντιδράσεις. Θυμάμαι μια φορά σε μια ομαδική  έκθεση που συμμετείχα μου είχε συμβεί το εξής. Ανάμεσα στον κόσμο που είχε έρθει για να δει το έργο μου υπήρχε μια κοπέλα που ουδεμία σχέση είχε με τη ζωγραφική. Αφού κοιτούσε το έργο για αρκετή ώρα, μου έδειξε ένα συγκεκριμένο «σύμβολο»  που επαναλαμβανόταν πέντε φορές μέσα στη σύνθεση. Το περίεργο ήταν πως μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχα αντιληφθεί ότι αυτό το στοιχείο υπήρχε καν μέσα στο έργο! Και ακόμη πιο περίεργη ήταν η αίσθηση ότι ένας τρίτος μπορούσε να μου αλλάξει δια παντός τον τρόπο που έβλεπα κάτι που έφτιαξα με τα ίδια μου τα χέρια. Ήταν ένα μεγάλο μάθημα για το κατά πόσο είναι σε θέση και πρέπει οι καλλιτέχνες να μιλούν και να αναλύουν τα έργα  τους.

 

Info

Mary Alexiou - Athens Art Space, Δημοκρίτου & Στρατιωτικού Συνδέσμου 23, Κολωνάκι, τηλ. 210 3608105. Ώρες λειτουργίας: Τρ., Πέμπ., Παρ.: 11:00-14:00 & 18:30-21:00, Τετ., Σάββ.: 12:00-14:00. Διάρκεια έκθεσης: Μέχρι τις 27 Ιανουαρίου.

 

Who is Who

Η Έλυα Ηλιάδη γεννήθηκε στην Αθήνα το1975.Εκανε Foundation Course in Art & Design στο Central St.Martins στο Λονδίνο και το 2005 αποφοίτησε από την Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών  Αθήνας, όπου σπούδασε ζωγραφική με καθηγητή το Δ.Μυταρά. Από το 2002-2005 εργάστηκε ως καθηγήτρια εικαστικών στο Εργαστήρι Τέχνης Χαλκίδας σε  τμήματα παιδιών και ενηλίκων. Έχει λάβει μέρος σε διάφορες ομαδικές εκθέσεις. Η έκθεση «Homo Materialis» είναι η πρώτη της ατομική.