Φτάνει μια μέρα, στη ζωή κάθε άντρα, η στιγμή του απολογισμού. Τώρα είναι η δική μου. Είναι πια προφανές ότι η ΙΜΑΚΟ δεν μπορεί να συνεχίσει κατ’ οποιονδήποτε τρόπο να λειτουργεί όπως συνέβαινε επί 17 συναπτά έτη. Αυτό σημαίνει ότι εγώ απέτυχα -έστω κι αν οι συνθήκες που επικρατούν στο χώρο του Τύπου είναι “δολοφονικές”. Ο τζίρος των περιοδικών έχει πέσει μέσα σε τέσσερα χρόνια από 70% έως 90% ενώ στα ραδιόφωνα οι ζημιές αγγίζουν το 60%. Από το 2008 που ξεκίνησε η κρίση, προσπάθησα με όλους τους τρόπους να κρατήσω την ΙΜΑΚΟ ζωντανή. Ακόμα και στους χειρότερους εφιάλτες μου δεν μπορούσα να φανταστώ ότι η εξέλιξη στην οικονομία και ειδικά στον Τύπο θα ήταν τόσο άσχημη, τόσο άγρια. Επί τέσσερα συναπτά έτη προσπάθησα με όλους τους τρόπους να κρατήσω ζωντανό το μαγαζί επενδύοντας ό,τι είχα και δεν είχα σε ψυχικό, σωματικό και οικονομικό δυναμικό. Διαψεύστηκα. Στην προσπάθειά μου αυτή επένδυσα ό,τι είχα και δεν είχα σε κινητό ή ρευστό στην εταιρεία. Τη γέννησα και ο θάνατός της σήμερα ισοδυναμεί με το θάνατο ενός παιδιού μου. Με το θάνατο του μέλλλοντός μου. Γνωρίζω πολύ καλά ότι η ανθρωποφαγία που ειφίσταμαι αυτές τις ημέρες έχει τις ρίζες της σε άλλες αιτίες. Όλα όσα διαβάζω πια ξεπερνούν και την πιο αρρωστημένη φαντασία. Όταν φτάνουμε στο σημείο να υποθέσουμε ότι το ΚΛΙΚ ή το Nitro, δύο και μόνο περιοδικά, είναι αυτά που προκάλεσαν την καθίζηση της χώρας, τότε αντιλαμβάνεσαι ότι έχεις μεταμορφωθεί στο εξιλαστήριο θύμα μιας στρεβλής κατάστασης! 

Είκοσι τέσσερις ώρες πάνω κάτω είχαν περάσει από τα επεισόδια της Κυριακής, όταν αποφάσισα να κατέβω στο κέντρο. Ναι, βράδυ Δευτέρας και οι φλόγες, ο πετροπόλεμος και οι μάχες της προηγούμενης μέρας είχαν δώσει τη θέση τους σε κτίρια-στάχτη, σπασμένα μάρμαρα και σκηνικό πόλης φάντασμα. Και περπατώντας στη Σταδίου, από την Ομόνοια προς στο Σύνταγμα, σκέψεις και απορίες με γέμισαν. Και όλες ήταν μαύρες…

«Ξεπέρασε τελικά τα όρια η Δούκισσα Νομικού;» έχει θέμα το τελευταίο poll που τρέχει αυτή τη στιγμή στην πρώτη σελίδα του Yupi. Το 62% του κοινού -την ώρα που το διαβάζεις αυτό μπορεί και να έχει αλλάξει το αποτέλεσμα- πιστεύει πως ναι, ενώ η τολμηρή εμφάνιση της πρώην Σταρ Ελλάς στην πασαρέλα του MadWalk (ειδικά αν την έβλεπες από τα πλάγια, δεν άφηνε και πολλά στη φαντασία) αποτέλεσε θέμα συζήτησης των lifestyle εκπομπών όχι μόνο την Πέμπτη αλλά και το πρωί της Παρασκευής, κλέβοντας ουσιαστικά την παράσταση από τον Ρουβά που τραγούδησε ένα (πολύ ωραίο) ντουέτο με την τρανσέξουαλ Nomi, αλλά και από την Παπαρίζου που είχε χορευτή με τακούνια. Αν και στην πραγματικότητα τίποτα από τα τρία δεν θα έπρεπε να σοκάρει το 2012, αφού τα έχουμε ξαναδεί σε δεκάδες εκδοχές, το στήθος της Δούκισσας έγινε το το talk of the night και η Νικόλ Κοτοβός θα πρέπει να χάρηκε από τη έμμεση διαφήμιση των cupcakes της- τα δικά της παρεπιμπτόντως είναι υπέροχα, όπως και τα γλυκάκια που μας κέρασε το Fresh τη βραδιά του MadWalk.

Το σίγουρο μηνιάτικο με αποχαιρέτησε, πακέτο με την ανεξαρτησία μου. Άφραγκος και μόνος, γύρισα στο πατρικό, όπου μαζί με τον παστίτσιο, σερβίρεται κακή τηλεόραση και ατέλειωτη γκρίνια. Άτιμη κρίση, τι άλλο θα με βάλεις να κάνω;

Όταν ζεις σε μια σοφίτα 2×2 όπου χωράς με το ζόρι – αρκεί να μην τεντώνεσαι, όταν βγαίνεις έξω με τη δικιά σου και στον λογαριασμό κόβεις το καρπούζι στη μέση και μοιράζεις και τα κουκούτσια, όταν επισκέπτεσαι πάνω από μια φορά τη μητέρα σου την εβδομάδα και φεύγοντας παίρνεις μαζί σου ταπεράκια με φαγητό, όταν η διασκέδασή σου είναι μάζωξη στο σπίτι φίλων όπου ο καθένας φέρνει και το ποτό του, τι νομίζεις ότι είσαι; Φοιτητής φίλε μου κι ας έχεις φτάσει τα 39!

Δε χρειάζονται σε όλα απαντήσεις όταν μιλάμε για σχέσεις και σεξ. Αν είναι εντελώς σχετικό άλλωστε ότι οι άντρες προτιμούν τις ξανθές, εμείς ξέρουμε μετά βεβαιότητας από την εμπειρία μας πως οι γυναίκες προτιμούν τους αλητάμπουρες. Για σεξ, όχι για γάμο.

Ως γνωστόν, η οικονομία ή, για να το θέσουμε πιο στεγνά, τα φράγκα επιβάλλουν συμπεριφορές και lifestyle. Είναι σαφές ότι αλλιώς λειτουργείς, και ατομικά και συλλογικά, σε περιόδους οικονομικής ευφορίας και εντελώς διαφορετικά σε περιόδους ύφεσης. Ως προς τι, όμως, ο αυτονόητος πρόλογος; Απλώς μέσα στη κρίση κατάφερα να βρω και κάποια θετικά όπως ο επαναπροσδιορισμός των σχέσεων και η εκ νέου ανακάλυψη του σπιτιού σου.

Σε μια εποχή που η κρίση κυριαρχεί, η ανάγκη για “επιτυχία” -επαγγελματική, ερωτική, φιλική- γίνεται όλο και πιο έντονη. Πόσα πράγματα μας έχουν απομείνει στην τελική για να αλλάξουμε τη διάθεσή μας; Ωστόσο ο δρόμος προς την επιτυχία είναι δύσκολος σύμφωνα με την ψυχολόγο και συγγραφέα Heidi Grant Halvorson. Γι’ αυτό μας προσφέρει εννιά απλά βήματα που θα τον κάνουν ευκολότερο.

Το νόμισμα έχει πάντα δύο όψεις, είτε όταν τα πράγματα είναι καλά, είτε σε περιόδους κρίσης – καλή ώρα τώρα. Και όπως φαίνεται η τωρινή κατάσταση έχει επηρεάσει και τις σχέσεις των ανθρώπων, φέρνοντας κάποιους άλλους κοντά και οδηγώντας ορισμένους στην απόσταση.

Ο νεός γενναίος ψηφιακός κόσμος. Ακόμα και αν δεν είσαι ο Χάξλεϊ το καταλαβαίνεις.